Μπήκαν στην πόλη

Μπήκαν στην πόλη

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
τις πόρτες σπάσαν οι οχτροί
κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές

Το έγραψε ο Σκούρτης πριν από χρόνια αλλά ξεχάστηκε μέσα στις πιστωτικές μας κάρτες τα διακοποδάνεια και στο γρήγορο Internet & τα πιάτα του nova...
Τώρα ξαφνικά το βλέπουμε πάλι μπροστά μας...
Τώρα ξαφνικά κάνουν άλλοι κομάντο στον τόπο μας...
Τώρα ξαφνικά μας ζώσανε στο υποζύγιο και μας κάνουν ότι αυτοί επιθυμούν...

Εμείς αδύναμοι, ανίκανοι, αλαφιασμένοι και σαστισμένοι απο τον φόβο μίας χρεοκοπίας ζούμε τον απόλυτο διασυρμό της αξιοπρέπειας μας και απλά παρακολουθούμε...
Μας ξεφτιλίζουν κάθε μέρα διευθαρμένοι χαρτογιακάδες.
Ας μη γελιόμαστε ζούμε το αποτέλεσμα της δικής μας ανικανότητας να επιλέξουμε τους σωστούς ανθρώπους να μας κυβερνήσουν.
Την ανικανότητά μας να ελέγξουμε σωστά τους βουλευτάδες μας.
Τώρα ζούμε το αποτέλεσμα της κάκης διαχείρισης που κάναμε δεκαετίες τώρα...
Με ένα Κωστάκη ανίκανο
Με ένα Γιωργάκη ανίδεο
Με ένα Αλέκο ανεύθυνο
Με ένα συρφετό από φασίστες με μαύρα γυαλιά μέσα στη βουλή
Και ένα Αντωνάκη ανδρείκελο

Δεν υπάρχει κανένας ικανός

Μόνο εμείς
 

Τώρα που όλοι σταμάτησαν...

Βρήκα πάλι καιρό για να γράψω

Και είπα να δω και μερικούς φίλους τι κάνουν ...
Όλοι σταμάτησαν ή αν όχι όλοι οι περισσότεροι...
Δεν βαριέσαι θεωρητικά και εγώ σταματημένος είμαι...
Πήγα το Σάββατο για ψάρεμα... καλά ήταν έπιασα και κάτι...ψιλά τα γύρισα πίσω
Το καλύτερο όμως ήταν η βόλτα με το μικρό μου (ο μεγάλος πια της παρέας μιας που έχω λεχουδάκι στο σπίτι)
Λιακάδα, ηρεμία και πιτσιρικάς να τρέχει στην θάλασσα
υπάρχει τίποτε καλύτερο από αυτό?
Υπάρχει κάτι πιο απλά και σκέτα όμορφο... Χωρίς ναι μεν αλλά χωρίς κάτι αρνητικό ή λάθος...
Μόνο αυτό ...
Ένας πιτσιρικάς να παίζει στην άμμο δίπλα στη Θάλασσα
Χαρείτε τα μικρά πράγματα αυτά έχουν αξία ...

Χωρίς τίτλο

Ειλικρινά έψαχνα να βρω ένα τίτλο αλλά φαίνεται πως δεν το έχω πλέον

Τα πράγματα έχουν γίνει για όλους τόσο δύσκολα που δεν ξέρω που θα καταλήξει αυτή η κατάσταση.
Ζούμε σε ένα καθεστώς συνεχούς κυνηγητού και ξέρω ότι τελικά θα μας πιάσουν. Έχω  πλέον δύο παιδιά και προσπαθώ να κόψω από όπου μπορώ για να τα βγάλω πέρα.
Τα πράγματα είναι πλέον πολύ δύσκολα.Αυτό που εκνευρίζει ποιο πολύ από όλα είναι δεν καταλαβαίνει κανείς τι γίνεται δεν έχει κανείς συναίσθηση που μας οδηγούν.

Ο Έλληνας δυστυχώς μόνο αν πεινάσουν τα παιδιά του ή ο ίδιος κουνιέται από την καρέκλα. Έχουμε φτάσει κοντά σε αυτό το σημείο...

Έχουμε μία βουλή γεμάτη μπράβους και λαμόγια, ανίκανους και άχρηστους που δεν μπορούν να πάρουν ένα ποτήρι απο εδώ να πάνε εκεί !!!!
Και όμως αυτοί είναι το πρόσωπο την δικής κοινωνίας
Εμείς τους βάλαμε εκεί που είναι το αποτέλεσμα της δικής αδιαφορίας και ανεπάρκειας να "προσλάβουμε" ανθρώπους για την δουλειά αυτή

Περαστικά

Πρέπει να έχει περάσει παραπάνω από ένας χρόνος απο τότε που έγραψα τελευταία φορά και δεν ξέρω τώρα τι να πρωτογράψω.
Ας τα πάρουμε απο την αρχή..
1ον Δουλειά έχουμε (λευτά δεν έχουμε)
2ον Παιδιά έχουμε (σε λιγο 2)
3ον Νεύρα έχουμε (πολλά)
4ον Μέλλον ?????

Δεν ξέρω τι να πώ για οτι συμβαίνει δεν έχω να προσθέσω τίποτε στο όλο αυτό συνονθύλευμα απο απόψεις τοποθετήσεις και προτροπές ... Ένα έχω να πώ δεν έχουμε το δικαίωμα να μιλάμε και πολύ... Να πούμε τι δηλαδή ...
Εμέις δεν επιλέξαμε τα πρόσωπα που θα μας εκπροσωπούν στην βουλή και οπουδήποτε αλλού;;;;
Το γεγονός οτι αυτοί ειναι υπάλληλοί μας και πρέπει να τους ελέγχουμε για την δουλεία που κάνουνε το θυμάται κανένας.
Τώρα πια είναι αργά.
Τώρα η ντροπή είναι σε έμας και οτι στην απίστευτα απίθανη Κανέλλη ή στα... υπέρτατα οντα της χρυσής αυγής.
Την δική μας απουσία και αδιαφορία καλύπτουν και τίποτε άλλο...
 Τώρα μόνο ασ κάτσουμε μπροστά στην κάλπη να ψηφίσουμε τα χάλια μας... μπροστά σου 100 ψηφοδέλτια με ανθρώπους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ μα ανίκανα λαμόγια και γραβατομένους αχυρανθρώπους ανη΄κανουν να μου απαντήσουν
ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΩ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΜΟΥ!!!!
Και ξέρω οτι γι' αυτό φταίω ΕΓΩ ...
Άντε καλή σας ημέρα

Χριστούγεννα

Περάσανε και αυτές οι γιορτές

Δεν μπορώ να πω καλά ήτανε φάγαμε ήπιαμε είδαμε πολλούς φίλους ξοδέψαμε ότι μας είχε απομείνει ... Στολίσαμε το δέντρο όλα καλά

Τα μαγαζιά δουλέψανε όσο ήταν δυνατό μπας και ξεχρεώσουν τίποτε ... και τώρα επιστροφή στην πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να γράψω έκθεση ιδεών για το "Πώς πέρασα τις γιορτές" αλλά για κάτι που έμαθα ότι έγινε κατά την διάρκεια των "διακοπών" αυτών. Κάτι που αποδεικνύει πόσο λίγοι είμαστε πόσο αδύναμη μπορεί να γίνει μία κοινωνία ένα σύνολο δηλαδή από ανθρώπους που συμβιώνουν υποτίθεται, ζουν αρμονικά και καλύπτουν ο ένας τα "νότα" του άλλου.

Έμαθα λοιπόν ότι γνωστό πολυκατάστημα του κέντρου στην Τσιμισκή άνοιξε μετά τις 10 το βράδυ "prive" μόνο για του εκλεκτούς πελάτες του...΄Δεν γνωρίζω εάν οι υπάλληλοι πληρώθηκαν τα έξτρα ή όχι (αν και φαντάζομαι ότι το έκαναν) αλλά φανταστείτε την εικόνα... Ταλαίπωρου που τρέχουν από το πρωί στα γκισέ να πουλήσουν ρούχα και παπούτσια να δέχονται αναγκαστικά μερικές θείτσες και θείους του κέντρου που ζουν από τα νοίκια των γραφείων που έχουν στο κέντρο. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι άνθρωπος που δουλεύει και ξέρει τι είναι δουλειά θα υπέβαλε σε συνάνθρωπό του το μαρτύριο να δουλέψει ΜΟΝΟ για την πάρτη του πάνω από 10 ώρες...
ΕΓΏ ΈΧΩ ΛΕΦΤΆ ΡΕ μ' ακούς !!!!
Εσύ πεινάς και με έχεις ανάγκη γι' αυτό δούλευε σκλάβε του γκισέ !!!!
Χαμηλώσαμε πάλι το κεφάλι. Υποταχτήκαμε στην ανάγκη απλά να επιβιώσουμε. Αφήσαμε κάποιους να μας κάνουμε να νιώσουμε ότι είμαστε κατώτεροι υποτελικοί και κακόμοιροι ... Αφήσαμε την αξιοπρέπειά μαζί με το παλτό μας στην είσοδο της δουλειάς μας και την πήραμε κρυφά όταν φύγαμε από αυτήν αργά το βράδυ...
Εγώ ξέρω πως είναι να δουλεύεις... αλήθεια το λέω και ξέρετε γιατί το λέω αυτό;
Γιατί καταλαβαίνω την κούραση της κοπελιάς πίσω από τον πάγκο με τα ρούχα, η του ταμία στο μαγαζί

Αντε καλή μας χώνεψη και ευτυχισμένο το νέο έτος ...

Ετών 35...Απολογισμός

365 ημέρες γηραιότερος ο fisherman από εχθές...
Ετών 35 πλέον... ήρθε η ώρα του απολογισμού

1ον Δεν μεγάλωσα καθόλου (το πνεύματι...)

2ον Το έτος που πέρασε ήταν (επιτέλους!!!!) ψαρευτικά η ποιό πετυχημένη χρονιά μου...

3ον Το Νο 2 οφείλεται στο γεγονός οτι έμαινα άνεργος (ευτυχώς!!) για 15 ημέρες...

4ον Ευτυχώς συνέβη το Νο 3 και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΚΑΝΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ!!!!

5ον Ο πιτσιρίκος μου πλέον περπατάει και μου κρατάει μούτρα άμα τον μαλώνω

6ον Δεν είμαι η μεγαλοστελεχάρα που ήλπιζα οτι θα ήμουν όταν ήμουν 25 ετών (και χαίρομαι για αυτό)

7ον Παρά το γεγονός οτι πλέον δουλεύω 50 χλμ μακρυά από την Θεσσαλονίκη ο χρόνος που κάνω για να πάω στην δουλειά μου είναι ο ίδιος (δεν έχει κίνηση)

8ον Με την αποζημίωση της απόλυσης πήρα αυτοκίνητο (χε χε) και αφού με δέρνει ποποφαρδία, και βρήκα γρήγορα δουλειά, μάλλον καλά "μου κατσε"... (έβαλα και στην άκρη)

9ον και τελευταίον ΕΙΜΑΙ ΑΚΌΜΗ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ....

Σούμα
1ον Εκεί που νομίζεις οτι όλα θα πάνε στραβά πάντα κάτι γίνεται
2ον Σημασία είναι η ηλικία του μυαλού σώμα έρπετε (που λέει και η Αντζελα...)
3ον Ενός κακού μύρια έπονται αλλά και ουδέν καλόν αμιγές κακού και τούμπαλιν...

Αυτά άντε τα λέμε...

Καθημερινότητα

Ώρα 5:50 πμ

Ρολόι ... όρθιος ένα καφέ, ψωμί και τα διάφορα έτοιμα απο βραδύς και δρόμο.

Τη μαμά delivery να προσέχει το μικρό και καβάλα την περιφερειακή

"Έχω πέντε λεπτά να προλάβω το μπούγιο..." μετά χαμός!!! Όλο και ένα φορτηγό θα χαλάσει και μετά ξέχνα το... εκεί που έχει πάει η βενζίνη δεν είναι ουτε σε μποτιλιάρισμα να πέφτεις.

Ώρα 7:50 πμ

Φάμπρικα

Ανάβω φώτα, Η/Υ πάω παραγωγή (ποδίτσα, καπέλο, χαρτιά, πρόγραμμα...) όλα καλά;;; (σπάνιο)

πίσω στο γραφείο κοιτάω e-mail "μας έβρισε κανένας σήμερα;", "ψοφίσαμε καμιά θείτσα;"

Αντε τη βγάλαμε καθαρή

Ώρα 5:00 μμ

Επιστροφή

Ενημέρωση του αφεντικού για της μ... της ημέρας "Στέλνω το report και φεύγω πριν χτυπήσει κάνα τηλέφωνο..."

Ώρα 6:00 μμ

Σπίτι

Μπάνιο, μάσα, κυνήγι τον πιτσιρίκο έως και τις 8:30 μμ

Τέλος ημέρας...

Αυτααα....

Αντε πείτε μου εσείς τώρα τι όρεξη να έχει κανείς να κάνει κάτι μετά....

Βρείτε μου ένα τρόπο να γράψω αυτά που όλη μέρα σκέφτομαι και θέλω να πω...

Να γράψω οτι το ένα τρίτο της ημέρας μας (εργασία) το περνάμε κάπου που κάποιος προσπαθεί να πάρει απο εμάς το 110% και μας πιέζει να κάνουμε το ίδιο και στους άλλους. Να είμαστε αναγκασμένοι να προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους για πράγματα που ήδη ξέρουν οτι είναι σωστά αλλά επιμένουν. Να κάνουμε το παν κάθε μέρα και τελικά αυτό που να έχει μόνο σημασία να είναι το ένα λάθος στην επτασέλιδη αναφορά μας. Να έχουμε το νου μας σε δέκα πράγματα και να θεωρούμαστε υπεύθυνοι και για πράγματα που δεν ξέραμε καν οτι ήταν δικής μας αρμοδιότητας;

Η πίεση της ανεργίας στην πλάτη του κάθε εργαζομένου καθιστά την δυνατότητα του να αντιδράσει ουτοπία Απλά δεν υπάρχει...

Σκύβεις το κεφάλι και επιμένεις να κολυμπάς σε ένα ποτάμι που τραβάει κάτω...

Απλά δεν έχεις επιλογή...

Επιμένεις, μαθαίνεις κάθε μέρα από τι είναι φτιαγμένος ο κόσμος και από τι εσύ.

Αντέχεις; Να μία σκέψη που είχα σήμερα το πρωί

ΑΝΤΈΧΩ....;;;;

Μπόρα είναι θα περάσει

Είπα να γράψω πάλι μιας και το θυμήθηκα οτι υπάρχει και αυτό το ταλαίπορο το blog.
Πήγα για ψάρεμα το ΣΚ που πέρασε.
Έπαιξα με το πιτσιρίκο μου, έκανα τις δουλειές που είχα να κάνω. Φόρτωσα και βουρ για θάλασσα. Στο δρόμο ειδήσεις στο ραδιόφωνο. Τα κλασικά οικονομία, προβλήματα, ανεργία. Σκέφτηκα οτι και εγώ είμαι εν δυνάμει άνεργος μιας που η εταιρία που εργάζομαι δεν πάει καλά.
Τι θα κάνω, που θα πάω, τι θα γίνει... έχω οικογένεια παιδί! δεν είμαι μόνος μου...
Έφτασα ... η θάλασσα πάντα εκεί, στον ίδιο ρυθμό, άλλοτε θυμωμένη και άλλοτε γλυκιά αλλά πάντα εκεί.
Έχετε σκεφτεί πόσα πράγματα είναι πάντοτε "εκεί";...
Έχετε σκεφτεί οτι δεν είμαστε παρα μόνο μία στιγμή κάποιων άλλων "πραγμάτων";...
Έχετε σκεφτεί οτι πολλές φορές δεν υπάρχει λόγος να είμαστε τόσο αγχωτικοί και μίζεροι;...
Η ζωή μας είναι πολύ λίγη για να την βασανίζουμε...
Κάτι θα γίνει... .
Όποιος θέλει να τα καταφέρει κάτι θα βρει να κάνει.

Τέλος και οι εκλογές

Οι λαρισαίοι μαλιοτραβήχτηκαν. Ο Μπουτάρης κέρδισε, ο Παπαδόπουλος έγινε μούσκεμα ο Ψωμιάδης θα ντυθεί φέτος κολομπίνα και όλα καλά.
Το χρέος έχει φτάσει ποιο ψηλά και από την κ...φαρδία μου που έχω ακόμη δουλειά και η ζωή συνεχίζετε...
Με τους εκλεγμένους όμως στην τοπική αυτοδιοίκηση τί γίνεται;;;
Ποιοι θα "μανατζάρουν" όλο αυτό το τεράστιο πράγμα που λέγεται δήμος;;;
Τώρα πια δεν έχουν να κάνουν μόνο με την τρύπα στο δρόμο του γείτονα που κρατάει 10 ψήφους. Έχουν να κάνουν με πολλά περισσότερα.
Είναι άραγε ικανοί (ο κρεοπώλης της γειτονιάς και ο βιοτέχνης υποδημάτων που βγαίνει χρόνια τώρα επειδή έχει καλό παπούτσι) να διοικήσουν ένα δήμο;;;
Δύσκολο το βλέπω... φαντάσου οι παραπάνω να έχουν και αρχηγό τους μια ... Κολομπίνα...
Αλλά αφού αυτό μας αξίζει γιατί εμείς τους βγάλαμε περαστικά μας ...
Άμα βρω χρόνο θα γράψω και κάτι για τον Μπουτάρη ο τύπος είναι όλα τα λεφτά

Δυνατότητα διαπραγμάτευσης...

Μεταξύ δουλειάς και μπέμπη κάθομαι (όσο χρόνο διαθέτω) και σκέφτομαι ποιο είναι το κυριότερο πράγμα που χάνει ο άνθρωπος κάθε φορά που η κοινωνία που ζει χάνει ένα από τα χαρακτηριστικά που ορίζουν της σταθερότητά και ομαλή λειτουργία της.
Διαπίστωσα λοιπόν το εξής...
Όπως είχα αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτηση ο πολίτης της παραπάνω κοινωνίας χάνει την διαπραγματευτική του ικανότητα. Αυτό που προσφέρει δηλαδή στην κοινωνία βρίσκεται σε αφθονία σε τέτοιο βαθμό που δεν είναι πια χρήσιμος η υπολογίσιμος Ο ανταγωνισμός είναι τόσο μεγάλος που η "ζήτηση" ρίχνει τις "τιμές" σε σημείο που η προσφορά του ατόμου είναι αμελητέα και μη υπολογίσιμη.

Ένας άλλος λόγος που κάποιος χάνει την ικανότητα του να διαπραγματευτεί είναι η αδυναμία του συνόλου της κοινωνίας να μπορέσει να κρατήσει "ανέπαφους" τους κανόνες που την διέπουν. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το σύνολο της να ολισθαίνει σε άλλες λύσεις και τρόπους που δεν είναι και τόσο δίκαιοι ή ισορροπημένοι ...

...(διάλειμμα να ταΐσω το μπέμπη)...

Θα έλεγα ότι ο δεύτερος λόγος "γεννά" τον πρώτο και "γεννιέται" από την ανικανότητα της κοινωνίας ή των συνόλων που την απαρτίζουν να "διαπραγματεύονται¨και να διεκδικούν την σωστή εφαρμογή των κανόνων που έχουν ορίσει. Ένας φαύλος κύκλος...

Μία τέτοια κοινωνία είναι και αυτή που έχουμε φτιάξει και εμείς. Η αδυναμία μας να ελέγξουμε την εφαρμογή των κανόνων που έχουμε θέσει οδήγησε το σύνολο της δομής και των κανόνων που έχουμε θέσει σε εκφυλισμό και τελικά σε απουσία. Έτσι, απουσία δικαιωμάτων και μηχανισμών, έχουμε χάσει την δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε και γενικότερα να απουσία βαρύτητας και αξίας σε ότι προσπαθούμε ατομικά να πετύχουμε.

Η κατάρρευση των βασικών κανόνων και αρχών του συνόλου έχει αποδεκατίσει την ατομική μας δυναμική και ικανότητα. Η κοινωνία μας έχει πλέον αποκτήσει την λογική της αγέλης με έναν αρχηγό και ένα σύνολο από υπηρέτες που ακολουθούν οχι γιατί πιστεύουν στον ένα αλλά επειδή μόνοι τους είναι απροστάτευτοι να αντιμετωπίσουν άλλα σύνολα. Δεν υπάρχει συντεταγμένη πολιτική, συντονισμός και οι ισχύς των μικρών αυτών ομάδων είναι μικρή και ανίκανη να προκαλέσει κάποια αλλαγή.

Δεν έχουμε πλέον την δυνατότητα να διαπραγματευόμαστε τίποτε γιατί δεν υπάρχει το αίσθημα της συλλογικής ασφάλειας και της αλληλεγγύης.

(μετά από αυτη την αναλαμπή πάω να παίξω με το μωρό χε χε...)

Περασα να πω ένα γειά

Καλά το ξέρω άλλα υποσχέθηκα αλλά κάνω...
Είπα θα γράφω ποιο συχνά αλλά βλέπετε δεν προλαβαίνω πια...
Έχω βάλει τον μικρό για ύπνο η γυναίκα μου πήγε μια βόλτα να ξεσκάσει και μεταξύ μπάνιου για το μωρό και ξεκούρασης είπα να γράψω κάτι...
Τον Οκτώβρη έγραψα για τον φόβο... Αυτός υπάρχει ακόμη αλλά έχει ανακατευτεί με ένα γκρι χρώμα φτιαγμένο από αναμονή. Ο κόσμος περιμένει ακόμη να δει αλλαγές ελπίζω σύντομα να συμβεί και αυτό.
Η αλήθεια είναι ότι δεν παρακολουθώ και πολύ ούτε τηλεόραση ούτε γενικά τα νέα. Τρέχω στην δουλειά μου και όταν γυρνάω σπίτι παίζω με τον πιτσιρίκο μου. Ας πούμε ότι απέχω συνειδητά από την πολιτική για κάποιο καιρό τουλάχιστον.
Αυτό όμως που εισπράττω από τους γύρω μου συνεχίζει να είναι φόβος...
Ως άνθρωποι εργαζόμενοι, υπάλληλοι ή ελεύθεροι επαγγελματίες έχουμε χάσει την "διαπραγματευτική μας ικανότητα". Δεν μπορούμε πια να "παζαρέψουμε" τις υπηρεσίες που προσφέρουμε στην δουλειά μας... Γιατί υπάρχουν πολλοί που θα προσφέρουν τα ίδια με λιγότερα έξοδα. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει σύντομα όσες ομιλίες και συνεντεύξεις τύπου ακούσουμε.
Η οικονομία έχει πάρει την κατιούσα οριστικά. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει πλέον πολύ λίγος χώρος για ελιγμούς. Αν αυτό ισχύει για εταιρίες που πουλάνε τρόφιμα τότε φανταστείτε αλλού σε υπηρεσίες ας πούμε... Τα πράγμα είναι πολύ δύσκολα...
Το κλήμα δεν αλλάζει εύκολα και η κρίση μάλλον θα βαθύνει πολύ περισσότερο από όσο νομίζουμε. Απλά η κρίση δεν έχει αρχίσει ακόμη.


Τέλος πάντων συμβουλή μου είναι να βρείτε όλοι σας μια υσιχη γωνιά μέχρι να περάσει η μπόρα και τα μετά βλέπουμε...

PS Ο πιτσιρίκος μου είναι ο ποιό όμορφος μπέμπης του κόσμου και εγώ ο ποιό χαζομπαμπάς που υπάρχει !!!!!!

Οι εκλογές και ο φόβος

Οι εκλογές στην Ελλάδα είναι η εκδίκηση το μικροαστού. Όλοι γνωρίζουν ότι το να γίνει κάτι τις προκοπής σ’ αυτό τον τόπο από κυβέρνηση είναι από αδύνατο έως ουτοπία. Ο μόνος τρόπος λοιπόν να πούμε αυτό που θέλουμε είναι κάθε 3-4 χρόνια να πηγαίνουμε να ψηφίζουμε πιστεύοντας ότι κάποιον θα τιμωρήσουμε…
Στην ουσία αυτό που κάνουμε είναι ένα τεράστιο ομαδικό, συλλογικό και … πάνω από όλα «δημοκρατικό» group therapy…
Εγώ βγαίνοντας βροντοφώναξα από μέσα μου
«ΕΙΜΑΙ Ο FISHERMAN ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ!!!»
Τώρα θα μου πείτε γιατί τα λέω έτσι απαισιόδοξα…
Πολύ απλά … Η πολιτική στην Ελλάδα έχει απαξιώσει ακόμη και τις ευθύνες…
Βγαίνει ο κάθε ένας πολιτικός και φωνάζει «αναλαμβάνω τις ευθύνες μου!!!!»
Ε και …;;;;!!!! Τι έγινε δεν σου τις ζητάει πια θα κάνεις έτσι και αλλιώς ότι θέλεις.
Στην Ελλάδα η πολιτική έχει υπερκεράσει τους νόμους της φυσικής.
Δεν υπάρχει αντίδραση – κόστος – απονομή ευθυνών… Παρά μόνο λόγια …
Μπορεί άραγε ο Γιώργος να κάνει κάτι ;;;;
Έχει την ικανότητα το σθένος και τα στελέχη;;;;
Εγώ προσωπικά δεν του ζητάω τίποτε παραπάνω από την νέα κυβέρνηση …
Μόνο ένα πράγμα.
Να διώξει τον φόβο από τα μάτια του κόσμου
Να διώξει την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια
Να τιμωρεί επί τέλους τους ενόχους
Να κάνει τον πολίτη να νιώθει ασφαλής

Μια φορά και έναν καιρό...

Είναι 6 και 30 το πρωί στρίβω στην γωνία και μπαίνω στο εργοστάσιο …. Τι έγινε πάλι πολύ ησυχία έχει …. «δεν δουλεύουμε;» Πώς να δουλέψουμε αφού ο κόσμος είναι απλήρωτος πάλι δύο μήνες…
Φοβάμαι πως μία μέρα θα δούμε μαύρες σημαίες από έξω….
Πάω κτυπάω κάρτα ανεβαίνω στο εργαστήριο… κανένας … είναι όλοι μαζεμένοι στο κυλικείο.
Καπνιά και η μυρωδιά από την ψαρίλα ανακατεμένη μαζί με τον κόσμο που είναι σε απόγνωση ή στα όρια αυτής … Προσπαθούν να δουν μήπως κάποιος ξέρει κάτι μήπως κάποιος μπορεί να τους πει πότε θα πληρωθούν ή τι θα γίνει με την εταιρία…
15 χρόνια η ΑΜΑΣΑ Ελλάς ένας κολοσσός που παρήγαγε τεράστιες ποσότητες για τα Ελληνικά δεδομένα τόρα πια ντρέπεσαι να μπεις μέσα στο εργοστάσιο «Εκεί δουλεύεις; Καλά δεν έκλεισε η ΑΜΑΣΑ;»
Ξαφνικά φτάνει ένα αμαξάκι κατεβαίνει ένας ψηλός ασπρομάλλης με γυαλάκια λίγο χοντρούλης και μπαίνει μέσα στο κυλικείο….
Αυτοσυστήνεται και μας αποκαλεί συντρόφους …. Ήρθε ως εκπρόσωπος του εργατικού κέντρου ….. λέει.
Παίρνει το λόγο και ξεκινάει να μιλάει για την εργοδοσία και ότι πρέπει να μην υποκύψουμε και να μην ενδώσουμε σε διακανονισμούς με την Διοίκηση ….
Λογικό ακούγεται αφού μας φέρονται έτσι στο κάτω κάτω όλοι να φύγουμε θέλουμε με την δυνατή χασούρα αλλά πάλι….
Οι γυναικούλες αμόρφωτες πολλές από αυτές αλλοδαπές και πολλές από αυτές σε μεγάλη ηλικία … Θέλουν κάνα δυο χρόνια να βγουν στη σύνταξη … Θα προλάβουν;
Τον κοιτάνε στα μάτια φαίνεται να ξέρει τον νόμο και του μιλάει για το δίκιο τους και ότι πρέπει να πολεμήσουν για αυτό…
Η διοίκηση κατεβάζει πρόταση για διακανονισμό… Αναστάτωση «Τι θα κάνεις;;;» Ρωτάει η Λουκίτσα … «Ξέρω γω;;; Τα λεφτά μου θέλω και να φύγω!!!!»
Κατεβαίνει ο Γιώργος διευθυντής στις μεγάλες εποχές της ΑΜΑΣΑ … «Να δώσουμε μία παράταση να δουλέψουμε είναι αρχή της σεζόν ίσως βγει κάτι»…
Ο ψιλός κύριος λέει πάλι όχι… Συμφωνούν όλοι σχεδόν μαζί του…
«Ποιος είναι ;;;;» … «Είναι από το εργατικό κέντρο Θεσσαλονίκης ο γραμματέας…»
Περίεργο … εγώ γιατί δεν ξέρω κάτι….(Ψαροτικό τηλεφώνημα)
«κε Γιαννόπουλε (Πρόεδρος του ΕΚΘ) καλησπέρα…. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που στείλατε τον γενικό γραμματέα του κέντρου στην ΑΜΑΣΑ»….
«Εμείς δεν στείλαμε κανένα ο συγκεκριμένος επικαλείται το ρόλο του για να παίρνει κόσμο στο ΠΑΜΕ όπου είναι και εκεί γενικός γραμματέας. Θα έρθω εγώ από εκεί με το συμβούλιο»
Η συνάντηση έγινε τελικά έξω από την επιθεώρηση εργασίας όπου μας πρόλαβε η δικηγόρος του ΠΑΜΕ και ανέβηκε σαν εκπρόσωπος του προσωπικού (και εμού δηλαδή χωρίς εγώ να το ξέρω… ή να το θέλω). Ο Γιαννόπουλος έφτασε αργά (όπως πάντα εμείς οι ΠΑΣΟΚΟΙ ερχόμαστε καθυστερημένα).
Τελείωσε η συνεδρίαση και έγινε διακανονισμός ο Γιαννόπουλος κατεβαίνει με βρίσκει και πάω να τον ρωτήσω τι έγινε και αυτός σχεδόν με κόβει «Να μαζέψουμε μερικά άτομα και να κάνουμε ένα σωματείο με δικό μας κόσμο… θέλω να μου βρεις ονόματα…»
Αυτή είναι η αλήθεια το συνδικαλισμού στην Ελλάδα οι μεν κουκουλοφόροι σωματέμποροι του ΚΚΕ και οι δε ψηφοθηρικά αρπακτικά με βουλευτικές προοπτικές. Όλοι τους όρνεα πάνω από το κουφάρι των εργαζομένων και τις κάθε φαλιρισμένης επιχείρησης. Δεν νομίζω να υπάρχει κάτι ποιο βρόμικο από τον συνδικαλισμό αυτή την στιγμή στην Ελλάδα.
…Οι κοινωνικοί φορείς και εκπρόσωποι εκκολαπτόμενοι πρώην παραγοντίσκοι κομμάτων που παρασιτούν στην πολιτική και τελικά τα καταφέρνουν εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη για δουλειά …
Εκλογές έρχονται θα μου πείτε και εγώ ασχολούμαι με …ξινά σταφύλια…
Όχι εγώ ασχολούμαι με αυτό που έζησα και την σαπίλα της βάσης της δομής κοινωνίας μας… Ο πολίτης θα συνεχίσει να είναι απροστάτευτος και μετά από τις εκλογές γιατί το κράτος έχει απαξιώσει τις δομές εκείνες που τον προστατεύουν, επιτρέποντας σε κάθε περίεργο ικανό ή ανίκανο άνθρωπο ή ανθρωπάκο να εκμεταλλευτεί για δικό του όφελος τον πόνο και την ανάγκη.
Εγώ θα ψηφίσω αυτόν που θα μου εμπνεύσει ασφάλεια…

Επιστροφή

Είχα πει ότι θα γυρίσω πίσω ...
Δεν ξέρω για πόσο αλλά αποφάσισα να γράφω λίγο συχνότερα από εδώ και πέρα.
Το χρωστάω σε ένα φιλαράκι που πάλι δεν μπόρεσα να δω το καλοκαίρι (τον ndn).
Ο χρόνος που πέρασε ήταν περίεργος...
Αποχαιρέτησα την παλιά μου δουλειά πιστεύοντας οτι πάω για κάτι καλύτερο και έπεσα στα βαθιά και σκοτεινά νερά της αβεβαιότητας.
Πήγα σε μία μεγάλη εταιρία με τεράστια για τα ελληνικά δεδομένα παραγωγή και βρέθηκα σχεδός χωρίς δουλειά... Η εταιρία ήταν η ΑΜΑΣΑ ΕΛΛΑΣ ΑΕΒΕΤ. Ένα τεράστιο θηρίο με δυναμικότητες παραγωγής που ξεπερνούσαν το συνηθισμένο αλλά εγώ την βρήκα άδεια σχεδόν νεκρή ...
Παγιδεύτηκα ... Ο κόσμος μου άρχισε να γεμίζει σκοτάδι και αβεβαιότητα ... Τα πάντα κινούνταν γύρω από το αδύναμο οικονομικό μου.
Η όμορφη γοργόνα μεταμορφώθηκε σε σκοτεινό θηρίο, σε σκύλα που κάθε μέρα έκοβε ένα κομμάτι μου και με πότιζε με κάθε λογής αρρώστια
Έκανα προσπάθειες να ξεφύγω ...
Το να ζητάς δουλειά δεν είναι κακό ...
Τελικά ξεμπέρδεψα... Ξέφυγα τώρα είμαι αλλού
Τρέχω σα τον τρελό! Δεν παραπονιέμαι ... Εγώ το έζησα ξέρω πως είναι να μην ξέρεις αν το άλλο πρωί που θα πας στην δουλειά δεν θα ευρείς την πόρτα του εργοστασίου ανοιχτή ... Μαύρες σημαίες.
(Θα γράψω και για τα κοράκια του ΠΑΜΕ την επόμενη φορά... μη φοβάστε! θα το κάνω και με ονόματα αρκετά πια..!)
Έχω τόσο θυμό μέσα μου για το ψέμα που άκουσα ... Έχω τόσο θυμό μέσα μου για το ψέμα που πίστεψα ...
Μαθαίνω όμως από τα λάθη σιγά σιγά...
Αυτά για το τι έγινε όσο έλειπα... Δεν είναι αυτός ο λόγος όμως που γράφω...

Τώρα όλα έχουν αλλάξει ...
Στο σπίτι δεν είμαστε πια δύο ...
Από την Πέμπτη που μας πέρασε είμαστε πια τρεις!...
Μια ψυχούλα ακόμη μπήκα στην ζωή όλων μας... και στην δική σας μαζί.
Ένας παίδαρος 3630 gr που τρώει λαίμαργα!
Μία ψυχούλα που πρέπει να του εξηγήσω όλη μου του ζωή ότι βλέπει ότι ακούει ότι αισθάνεται...
Να μάθω και εγώ πάλι πως είναι να σκέφτεσαι απλά και ευθεία όπως ένα παιδί...
Γιατί η εξυπνάδα και η ευφυΐα δε κρύβεται στην πολυπλοκότητα αλλά στην ευθεία γραμμή, στην απλότητα.
Η γαλήνη κρύβεται στον τρόπο που το κοιτάει η μάνα του, που τόσο πολύ κουράστηκε τόσα χρόνια να τον κάνει.
Το κίνητρο να συνεχίσεις να υπάρχεις, να αναπνέεις να ΖΕΙΣ, είναι η στιγμή που θα σε καταλάβει ότι τον έχεις αγκαλιά και θα ηρεμήσει και θα κάνεις την εξής απλά μεγαλειώδη σκέψη : "Με κατάλαβε... με ξέρει..."
Αυτό είναι λόγος να υπάρχεις είναι λόγος να σκεφτείς ότι αξίζει τον κόπο να είσαι εδώ
Σας το υπόσχομαι θα του μάθω ότι καλό έχω πάνω μου...
Σας το υπόσχομαι θα μάθω από αυτόν όσα περισσότερα μπορώ!
Και ίσως γίνω και εγώ καλύτερος άνθρωπος...
Γιατί η ευτυχία κρύβεται σε μικρά πράγματα:
Κάτω από ένα βότσαλο στην παραλία, μέσα σε ένα βλέμμα, σε μια τρυφερή ανασούλα ενός μωρού, σε ένα χαμόγελο.

ΥΓ Φέτος τις εκλογές εγώ τις κέρδισα...

Προσεχώς...

Ξέρω ότι δεν έλειψα σε πολλούς...
Ξέρω όμως ότι κάποιοι ακόμη με θυμούνται
Κάθε μέρα που περνά σκέφτομαι ότι θέλω να γράψω αλλά...
Όχι ακόμη...
Αν θέλετε περιμένετε λίγο σε κάνα μήνα ίσως ...
Και έχω να πω πολλά...
Να ξέρετε η θάλασσα είναι μεγάλη, ερωτική και αδίστακτη
Στον αφρό της μπορεί να ζουν γοργόνες
Αλλά στο βυθό της κρύβει τα ποιο τρομακτικά θηρία
Πρέπει να την αγαπάς και να τη σέβεσαι
Έτσι όπως είναι η ζωή μας μια απέραντη θάλασσα ...
Με τα σκοτεινά της βάθη
Και τις ερωτικές πόθοκλειδοκατόρισες γοργόνες...

Fisherman

Εφαρμογές των νόμων της φυσικής και της φύσης…

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο απλός είναι ο τρόπος λειτουργίας μίας κοινωνίας; Μάλλον όχι, γιατί πιστεύουμε γενικότερα ότι μία κοινωνία αποτελεί μία τεράστια κινούμενη εικόνα που το κάθε τι επηρεάζει το σύνολο και προκαλεί μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές.
Παρά τα παραπάνω όμως πιστεύω ότι η όλη πολυπλοκότητα αυτή, διέπεται από απλούς κανόνες που αποτελούν και τις βασικές αρχές λειτουργίας του όλου συστήματος. Για παράδειγμα, ο αποκλεισμός των … σκάρτων από τα κοινωνικά σύνολα όσο και αν δεν το δεχόμαστε είναι νόμος της φύσης, και όσο και να εξελιχθούμε θα συνεχίζουμε με τον ένα ή άλλο τρόπο να ψάχνουμε για τρόπους «διαχείρισης» τέτοιων περιπτώσεων.
Ένας ακόμη κανόνας είναι αυτός που επιβάλει την ανυπαρξία κενού σε ένα σύστημα. Τι εννοώ; Πολύ απλά όταν μία κοινωνική ομάδα αντίληψη, ιδέα, ρεύμα αδυνατεί να εξηγήσει – απαντήσει σε κάποιες ανάγκες της κοινωνίας τότε μία άλλη αντίληψη, ιδέα, ρεύμα θα σπεύσει να καλύψει το κενό.
Πρόσφατα παρατηρήσαμε την κάλυψη ενός τέτοιου κενού. Του κενού της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Όταν σε μία κοινωνία δημιουργείται τέτοιου είδους κενό τότε οι πρώτοι που θίγονται είναι αυτοί που ζουν στις παρυφές της. Αυτοί δεν συμφωνούν με αυτήν αλλά παρόλα αυτά είναι απαραίτητοι για την λειτουργία της, και για την ισορροπία τους συστήματος.
Το παρών σύστημα λοιπόν είναι ανίκανο να καλύψει τις αγωνίες και δίκιο των ανθρώπων αυτών και ως αποτέλεσμα αυτοί οδηγούνται σε ακόμη ποιο ακραίες θέσεις όπως αυτές που εκφράζονται μέσω των διαφόρων τρομοκρατικών οργανώσεων. Πρέπει να προσπαθήσουμε να ενσωματώσουμε όλη αυτή την διαφορετικότητα στον κοινωνικό ιστό … Δεν το κάνουμε…
Τώρα η ανικανότητα μας, η αδυναμία της πολιτικής να εκφράσει το σύνολο της κοινωνίας και των ρευμάτων που την αποτελούν, η διαφθορά και η απαξίωση των πολιτικών έχει μετατρέψει αυτό το κατά τα άλλα κοινωνικό φαινόμενο σε μείζον πρόβλημα.
Αυτό που αναρωτιέμαι είναι ως πότε θα θεωρούμε την διαφορετικότητα ως προσβολή για την κοινωνία μας και θα απωθούμε από το κοινωνικό σύνολο αυτούς που την εκφράζουν. Ίσως εάν τους ακούγαμε να καταφέρναμε να γίνουμε και εμείς καλύτεροι.

Μπλοκα Τέλος!

Μετά από διαπραγματεύσεις που θύμιζαν την αγορά του αλ χαλιλι... Τα μπλόκα μας τελείωσαν. Οι αγρότες θα πάρουν αυτά που θα παίρνανε έτσι και αλλιώς και το κέρδος τους ήταν ουσιαστικά ένα μικρό φιλοδώρημα...
Το παιχνίδι όμως που παίχτηκε δεν το πήρε κανείς χαμπάρι...
Ακούστε λοιπόν τι παίχτηκε στις πλάτες μας...
Υπήρχε προσυνεννόηση των δεξιών με τους αγρότες της Πελοποννήσου να βγουν και να κλείσουν τον ισθμό για 48 ώρες... Ο σκοπός ήταν ο εξής: Πρώτον να μην μείνουν απ' έξω από το φαγοπότι (και να δικαιολογήσουν στην κυβέρνηση ενίσχυση και για αυτούς...) και δεύτερον: Με την αποχώρησή τους να προκαλέσουν ρήγμα στα υπόλοιπα μπλόκα βγάζοντας στην επιφάνεια πάλι τους Κοκκινούλιδες και τα άλλα συναφή εδέσματα...Μπούτας και ΣΙΑ...
Το ευχάριστο είναι πάντως ότι για πρώτη φορά οι παραπάνω εργατοπατέρες φάγανε γερό πακέτο γιατί τουλάχιστον αρχικά δεν τους έδωσε κανείς σημασία ... δεν εξέφραζαν δηλαδή το κίνημα...
Είναι βέβαιο ότι θα αλλάξουν τα πράγματα στον συνδικαλισμό των αγροτών και μάλιστα πολύ γρήγορα... Γιατί, το τι ισχύει μέχρι τώρα είναι καθαρά ψηφοθηρικό και ψεύτικο.
Το επίσης ευχάριστο είναι η επίσημη στάση του ΠΑΣΟΚ που είπε υπεύθυνα ότι είναι κατά του είδους των κινητοποιήσεων. Στάση που αν μη τι άλλο δεν είναι ψηφοθηρική.
Το δυσάρεστο είναι ότι για άλλη μία φορά τα ΜΜΕ προσπαθούν να δείξουν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει άποψη και σαφή θέση...
Το ΠΑΣΟΚ έχει ως γνωστόν δύο κυβερνήσεις να αντιμετωπίσει, η μία είναι η Δεξιά λαίλαπα και η άλλη τα ΜΜΕ...

Ψάρεμα....

Καιρό είχα να γράψω για το ψάρεμα ...
(θα μου πεις καιρό είχα να γράψω γενικώς...)
Τέλος πάντων ...
Σαββάτο μεσημέρι, ψώνια τέλος, δουλειές τέλος, παρέα έτοιμη, δολώματα αγορασμένα, βενζίνη και φύγαμε!
Η παραλία εκεί όπου την άφησα ακόμη ποιο όμορφη. 40 με 50 λεπτά από το σπίτι καλή απόσταση. Είχε βρέξει πριν κάνα δυο μέρες και ήταν ακόμη ανταριασμένη (κατέβασε πολύ χώμα...) ότι πρέπει!. Στήνω τα καλάμια μου, δολώνω και ρίχνω.
Ουφ!!! Τώρα έφτασα !!! Τώρα ήρθε η ώρα να κάτσω και να ηρεμήσω λίγο.
Ένα μικρό διάλειμμα... να τα αφήσω όλα πίσω μου να τα ξεχάσω ... να ασχοληθώ με μένα λιγάκι. Η παρέα κάνει ο ίδιο, κάνει το κέφι της. Βυθίζομαι στον ήχο της θάλασσας στον κρύο αέρα του χειμώνα.
"Τι έγινε φιλαράκι τσιμπάει καθόλου;"
"Δεν ξέρω ακόμη τώρα ήρθα...", " Πριν κάνα μήνα πήρα κάνα δύο μουρμούρες 200αρες σήμερα δεν ξέρω..."
"Από γοφάρια;"
"Φιλαράκι δεν ξέρω, δεν πάω για γοφάρια"
Πάντοτε υπάρχει κάποιος που περάσει να ρωτήσει κάτι. Πάντοτε κάποιος θα σου χαμογελάσει περνώντας (τώρα μπορεί να σε κοροϊδεύει κιόλας αλλά τι πειράζει... κάνεις το κέφι σου).
Καφεδάκι σπαστό (εργολαβικό το λέω) και λίγη σοκολάτα (το μόνο φάρμακο για το κρύο).
Η ώρα περνάει ...
Ο Ήλιος πέφτει απέναντι πίσω από τον Όλυμπο... (σωστά μαντέψατε ... είμαι στο 1ο πόδι της Χαλκιδικής...). Πάνω του πυκνά σύννεφα αλλά αυτός κατάφερε να βρει ένα κενό ανάμεσα τους και να σπάσει λίγο την μουντάδα του χειμώνα.
Λίγο ακόμη θα κάτσω ... νυχτώνει και πήρα μόνο δυο μουρμούρια(δεν λέω ψέματα!).
Νιώθω πάλι οτι είμαι μοναδικός! Νιώθω ότι δεν ανήκω σ' αυτό το κόκκινο ποτάμι που κάθε πρωί ξεχύνεται στα εργοστάσια βρίζοντας την τύχη του. Ζω, αναπνέω, υπάρχω και μπορώ ακόμη να βρω τρόπους να "γεμίζω" τις μπαταρίες μου...

Πωλείται όπως είναι επιπλωμένο!

Εν μέσο αγροτικών κινητοποιήσεων, μπλόκων και … παραγκωνισμό διαπλεκόμενων αγρότοσυνδικαλιστών συνέβη και αυτό. «Έβαλε ο διαβολάκος την ουρά του πάλι» και ο ΕΦΕΤ εν μέσω μίας νυκτός μεταφέρθηκε στο υπουργείο αγροτικής ανάπτυξης.

Ο λόγος είναι ότι πρέπει λέει να υπάρχει μία αρχή που να ελέγχει την αλυσίδα των τροφίμων και όχι δύο… σωστό το βρίσκω. Επειδή όμως πίσω από τις λέξεις κρύβεται πάντοτε ο … Αλέξης καλό είναι να πούμε και τα πράγματα όπως είναι πραγματικά.

Το κομμάτι του ελέγχου των τροφίμων ελέγχεται από δύο υπηρεσίες.

Α. Κτηνιατρική υπηρεσία

Β. ΕΦΕΤ

Ας μιλήσουμε για το Α μέρος:

Πίσω του βρίσκεται το πανίσχυρο ΓΕΩΤΕ που ελέγχει την αλυσίδα των τροφίμων με θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους. Ο έλεγχος που γίνεται περιορίζεται σε ένα καφεδάκι με τον ΥΔΠ (πχ εμένα) ή τον γενικό διευθυντή του εργοστασίου. Άμα βρέχει κιόλας! Γίνεται τηλεφωνικά… delivery που λένε. Τώρα άμα πλησιάσουν και τίποτε γιορτές παίρνουν και το δωράκι τους … κάνα κιλό κρέας, καμιά σαλάτα, εξαρτάται την γιορτή και την εταιρία. Από γνώση δεν ξέρουν να ξεχωρίσουν τον γαλέο από τον ξιφία (μιλάμε για πολύ γέλιο τωρα!!!). Οι εκθέσεις ελέγχου που στέλνουν ως φόρμα επιστολών τα τελευταία χρόνια είναι όλος περιέργως παρόμοιες με αυτές του ΕΦΕΤ. Αυτά του γράφουν μέσα είναι η περιγραφή της βόλτας στο δάσος που κάνει η Χάιντι με την ασπρούλα κάθε πρωί στο STAR. Μεγαλείο λέμε!!!!. Λίγους έχω συναντήσει στην μέχρι τώρα καριέρα μου (είναι μικρή) που να έχουν και τη γνώση και την διάθεση σα ελέγξουν σωστά και όμορφα, όπως πρέπει…

Β. ΕΦΕΤ

Μερικοί υποχόνδριοι διδακτορικοί ή μεταπτυχιακοί χημικοί, γεωπόνοι και τεχνολόγοι τροφίμων που ψάχνουν με βουλιμία και διαστροφή να δουν από πού θα σε τυλίξουν σε μία κόλλα χαρτί! Πολλές φορές κάνουν λάθος αλλά πολλές φορές έχουν δίκιο… Δεν τα παίρνουν (τουλάχιστον όχι εύκολα) και δεν πηγαίνουν ποτέ στην ίδια επιχείρηση όπως οι παραπάνω. Πολλές φορές έχουν εκθέσει την κτηνιατρική γιατί έχουν καταγράψει νομικές και άλλες παρατυπίες που η κτηνιατρική έκανε τα στραβά μάτια!

Γιατί λοιπόν το ΓΕΩΤΕ να θέλει έναν κατά τα φαινόμενα και προς το παρόν ελεύθερο ελεγκτικό μηχανισμό; Χαλάει την πιάτσα λέμε!!!!

Από την αρχή της εκλογής της δεξιάς ήθελαν να τους βάλουν χέρι και τους διαλύσουν αλλά δεν μπορούσαν γιατί το μαγαζί πουλούσε καλά για το υπουργείο ανάπτυξης. (Ζήλεψε μέχρι και ο Ευαγγελάτος…!).

Θα γίνουνε η μόνη χώρα στην Ευρώπη που διαλύει τον βασικό ελεγκτικό μηχανισμό στα τρόφιμα! Όλες οι χώρες συγχωνεύουν τις παλαιότερες υπηρεσίες σε νεότερες, ευέλικτες και ανεξάρτητες ενώ εμείς για τα μάτια τις κάθε λαμογιο-συντεχνίας διαλύουμε …. Αντε με γεια μας!

ΟΜΠΑΜΑ

Το ναυτάκι το ζουμπουρλούδικο (ο ΟΜΠΑΜΑ) ορκίστηκε επιτέλους ... Ήπιε τους καφέδες του με τον πρώην, ξεποδαριάστηκε να περπατάει μέχρι το Λευκό οίκο όλα καλά ... Από σήμερα πρέπει να δούμε τι θα κάνει...Όλοι γνωρίζετε ότι αν είναι κάτι σταθερό στην Αμερική είναι η εξωτερική πολιτική της. Μην περιμένετε να αλλάξουν πολλά. Ίσως ησυχάσουν λίγο τα πράγματα γιατί τα αμερικανάκια χρωστάνε τα ποιο πολλά και από μένα. Ίσως αυτό αποτρέψει μερικούς πολέμους ...
Ότι είπα και πριν μερικές 7μάδες.

Ας μας αφήσουν ήσυχους και εμείς θα την βρούμε την άκρη...

Το ερώτημα για τον εν λόγο πρόεδρο είναι το εξής:
Είναι μαύρος πάνθηρ ?????
ή Μαύρο γατί της ταράτσας ?????