Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2007

Τα Ντολμαδάκια θα μιλούν Βουλγάρικα!!!!

Νέα που δεν έχουν επιβεβαιωθεί αλλά πολύ σύντομα φοβάμαι ότι θα γίνει… Ένα πουλάκι μου «κελάηδησε» ότι το εργοστάσιο ετοίμων φαγητών της ΖΑΝΑΕ στη Σίνδο μετακομίζει όχι γιατί χωρίζει αλλά επειδή πάει στην ήδη έτοιμη και λειτουργική μονάδα της, που αλλού μαντέψετε !!!! Στη Βουλγαρία ακολουθώντας την AMYLUM που και εκεί δεν τα βγάζει πλέον πέρα. Έτσι σιγά σιγά τα 80 άτομα που εργάζονται αυτή τη στιγμή στη Σίνδο απολύονται ανάλογα με τα χρόνια προϋπηρεσίας που έχουν. Όταν η μισθοί εξισωθούν και εκεί να δούμε που θα πάνε...

Όπως ήδη ανέφερα η πληροφορία μπορεί και να είναι λάθος γιατί δεν την έχω διασταυρώσει ακόμη επιφυλάσσομαι όμως για το μέλλον.
Είπε κανείς για ανεργία τίποτε???
Δεν ακούω καλά ….
Ξεχάστε το Proficiency και αηδίες ... Βουλγάρικα να μάθετε όλοι...
Και μετά κινέζικα ...
Άντε περαστικά μας ...

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

Κάτι σαν Matrix reloaded…

Τι να γράψεις όταν δεν έχεις κάτι να πεις. Όταν νιώθεις ότι η ζωή είναι τόσο ξενέρωτη, μέσα σε μια πόλη τόσο μεγάλη, με τρελούς που τρέχουν χωρίς λόγο και αιτία, πανικόβλητοι να προλάβουν ένα χαρτί ένα κάτι που πρέπει να είναι αυτοί οι πρώτοι που θα το δουν ή θα το πάρουν. Στα αυτιά μου … χιλιάδες λόγια, κουβέντες, πράγματα, γκρίζες εικόνες, σκουπίδια και βαβούρα. Τίποτε… τίποτε δεν είναι αρκετό πια. Τσιμέντο, φασαρία, «τον πούστη μου πήρε το παρκάρισμα…!», «πάλι τίναξε το χαλί με τις τρίχες από το κολό-σκυλό της η από πάνω…», καυσαέριο, χιόνι που δεν πιάνει γιατί πριν πέσει είναι βρόμικο, παιδάκια που παίζουν μέσα στα τσιμέντα (λίγο χώμα ρε παιδιά!!! Ένα δέντρο ρε γαμώτο….που είναι ένα δέντρο?…), τσιγάρα, αφεντικά σπέρνουν παντού ρουφιάνους, λόγιοι που μόνο μιλάνε, ανίκανοι αρχηγοί, ικανότατοι κλέφτες, ψέμα, ειρωνεία, αδικία, διαχωρισμός, απομόνωση, τρέλα …είναι μία τρέλα ! Το ζείτε??? Το βλέπετε είναι κάθε μέρα εκεί μπροστά μας γύρο μας, μας τυλίγει, μας πνίγει, λιώνει τις σάρκες μας κάθε μέρα αργά αγρά, χωνεύει τη σκέψη μας, εξαφανίζει τα όνειρά μας.
Φωνάξτε, παλέψτε, ματώστε τα χέρια σας, καρφώστε το δόντια στην σάπια καφέ σάρκα του. Μην τους αφήσετε να σας νικήσουν αμαχητί.
Θα φύγω ρε!!!! Μ’ ακούτε!!!. Δε θ’ ακούσει ποτέ κανείς για μένα, τίποτε, πουθενά.
(κάπου στο κέντρο ελέγχου...)

- Ωχ το λογισμικό έχει bugs ο fisherman ξυπνησε!…
- Μπα ... κάνε του ένα restart….θα στρώσει αμέσως
Μπιπ μπιπ μπιπ μπιπ μπιπ ….

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2007

Έχουμε και σήμερα χούντα;;; Δεν το πιστεύω!!

Έβλεπα της ειδλησεις και για άλλη μία φορά το Ζωνιανά είχαν τα «επάνω» τους. Έξι όμορφα παράθυρα, με τους γνωστούς δημοσιογράφαρους, να μιλάνε ως ειδήμονες επι του θεματος. Κοντά σ’ αυτούς και δύο ταλαίπωροι Ζωνιανοί, σε παράθυρα και αυτοί περιμένανε να μιλήσουν…
Τι περιμένετε τώρα … Να σας πω τι είπαν;
Δεν πρόλαβαν…
Τότε οι εσατζήδες βαρούσαν αλύπητα με glops. Τώρα καταστρέφουν υπολήψεις ανθρώπων αδιάκριτος.
Τότε τα πάντα λογοκρίνονταν πριν βγουν στο γυαλί. Τώρα απλά δεν ακούγονται
Τότε υπήρχαν εκπομπές που εκθείαζαν το στρατό και το σύστημα. Τώρα υπάρχουν φτηνές εκπομπές life style.
Τότε το ποδόσφαιρο ήταν το όποιο του λαού. Τώρα ο πόνο της κυρά Γιώργαινας που την απατά ο άντρας της με την κουμπάρα είναι αρκετός.
Τότε υπήρχαν μονόλογοι ανδρεικέλων δήθεν πολιτικών. Τώρα υπάρχουν μονόλογοι πρώην θεατράνθρωπων που άλλοτε λένε αυτό που θέλαμε να πούμε και άλλοτε αυτό που θέλουν αυτοί και εμείς το «χάφτουμε»…Συμβάλλουν όμως στο τηλεοπτικό “group therapy” που επιβάλλουν τα κανάλια για να μην εκφράσουμε ποτέ το δίκιο μας…
Είναι μία χούντα των media που μέσω αυτής διοικούν οι λίγοι «νταβατζήδες» που κάνεις δεν μπορεί να τους βάλει χέρι γιατί ελέγχουν τα πάντα…
Ευτυχώς για έναν υποχόνδριο σαν εμένα υπάρχει και αυτό το blog και εκτονώνω τα πάθη μου…

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2007

Το πολυτεχνείο ζει ???




Ναι αλλά πού είναι τελικά…???
Ζει ανάμεσα στους κουκουλοφόρους ???
Ζει ανάμεσα στους εκπροσώπους της ΓΕΣΕΕ???
Ζει ανάμεσα στους οπαδούς του ΠΑΜΕ???
Πού είναι τελικά αυτό το πολυτεχνείο ???. Εγώ ένα ξέρω το πολυτεχνείο ήταν ένα κίνημα μία αρχή. Εκπλήρωσε το σκοπό του, τελείωσε.
Είναι κακό να κυνηγάμε «φαντάσματα».
Είναι καλό να θυμόμαστε ήρωες. Αλλά μόνο μέχρι εκεί.
Ζούμε όμως στην εποχή της αντιγραφής του παρελθόντος, στην εποχή της κόπιας.

Κατι καινούριο με τις ίδιες αξίες υπάρχει άραγε???
Όσο για την πορεία και τα λοιπά …
Σε λίγο θα δούμε και τον Καρατζαφέρη στην πορεία και δε θα μας κάνει εντύπωση…
Άντε να παραγγείλουμε καμιά πίτσα …
Έχει «ματς» αύριο έξω από την θεολογική στην Θεσσαλονίκη…