Μια ζωούλα για μία θέση στο λεωφορείο

Δεν ξέρω τι ώρα ήτανε … δεν γνωρίζω τι καιρό είχε… το μόνο που ξέρω είναι ότι υπήρχε πολύς κόσμος εκεί που ήθελε να πάει κάπου. Μέσα στον κόσμο αυτό ήταν και μία γιαγιά με το εγγονάκι της γύρω στα 2 με 3 χρονών. Ήθελε και αυτή να μπεί στο λεωφορείο, να βρει μία θέση να κάτσει. Δεν ήταν όμως τόσο εύκολο, ο κόσμος ήταν πολύς.
Το λεωφορείο στο σταθμό ήρθε και ο κόσμος άρχισε να συνωστίζεται για να ανέβει… Η γιαγιά σπρώχτηκε και το κακό δεν άργησε να γίνει… το παιδάκι έπεσε στις ρόδες του λεωφορείου που με μόλις 7 χλμ/ώρα πέρασε από πάνω του. Είναι νεκρό δεν θα γελάσει ξανά δε θα παίξει με τους φίλους του δεν θα ερωτευτεί δε θα μεγαλώσει δεν δεν δεν δεν… Η οδηγός κατεβαίνει να δει τι συνέβη παθαίνει σοκ !!!! Ο κόσμος απλά κοιτάει τώρα ποιος φταίει; Εγώ εσύ αυτοί ποιος. Ποιος πήρε αυτή τη ζωούλα... ποιος της απαγόρευσε να συνεχίσει να υπάρχει; Μία θέση στο λεωφορείο! Μια άθλια θέση σε ένα λεωφορείο. Μια ηλίθια σκέψη που κάνουμε κάθε μέρα κάθε στιγμή στη ζωή μας : Να είμαστε λίγο καλύτερα από τον διπλανό μας, να τον κερδίσουμε, να βγούμε ποιο μπροστά! Ακόμη και αν αυτό αφορά μία άθλια θέση στο λεωφορείο. Γιατί ρε γ…. γιατί!!! Δεν είναι θέμα νόμου ή τιμωρίας είναι η άθλια μίζερη καθημερινότητά μας. Η ανικανότητα μας να συνυπάρχουμε.

Τα ζώα το καταφέρνουν πολύ καλύτερα εμείς δε μπορούμε δεν είμαστε ικανοί.
Η ξεφτίλα μας συνεχίζεται … άκουσα από άλλο οδηγό λεωφορείου ότι κανείς δεν πήγε για μάρτυρας του συμβάντος! Αγέλη, όχι από λύκους αλλά από ποντίκια που φοβούνται και την σκιά τους. Μίζεροι, ταλαίπωροι, αδιάφοροι, τιποτένιοι κακομοίρηδες που πάντα μας φταίνε οι άλλοι, ικανοί να γίνουμε με τον τρόπο μας φονιάδες και τόσο απίστευτα δειλοί που δεν αντέχουμε ούτε την αλήθεια μας. Αυτός ο συρφετός από σκουπίδια που περπατάν και μιλάνε ονειρεύεται μία καλύτερη ζωή αλλά όχι για όλους… μονό για την πάρτη του….
Σκευτείτε την επόμενη φορά που θα μπείτε σε ένα λεωφορείο ή που θα περιμένετε σε μία ουρά…. Η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη, η κοινωνικότητα ακόμη και η δημοκρατία ξεκινάει από πράγματα μικρά και ασήμαντα όπως η αναμονή ενός λεωφορείου.

Καλή σας ημέρα
Fisherman.

4 χρόνια...

Για σου Δημήτρη … εγώ φεύγω … δεν θα έχεις να ρωτήσεις … δεν θα ξέρεις ποιόν να φωνάξεις. Εγώ όσα ήξερα σου τα είπα… δικό σου το μαγαζί θα γίνει σε λίγο. Εγώ υπάλληλος του μπαμπά σου ήμουν… καιρός να μάθεις για τι με προσέλαβε ο μπαμπάς σου. Πέρα από το κουβάλημα δουλειά είναι και να προλαβαίνεις κάτι πριν να είναι αργά. Θα το μάθεις στην πορεία Μήτσο ελπίζω στα εύκολα και όχι στα δύσκολα…
Για σου Λιάκο … τρέχα παλικάρι μου … 15 χρόνια τρέχεις σαν το παλαβό για το θείο σου … του κρατάς όλο το μαγαζί όρθιο. «Χαζέ…!» δε του ζήτησες ποτέ κάτι παραπάνω. Χαζοφιλότιμε … σε εκμεταλλεύεται και δε το ξέρεις … ούτε αυτός το ξέρει. Με γλύτωσες πολλ΄ςς φορές από «λούμπες» και παγίδες. Όταν τρελαινόμουνα μου έλεγες «Άραξε δεν είναι τίποτε…» Να παντρευτείς την κοπελούδα σου την όμορφη και γεμίσετε το σπίτι με μωρά!. Αλλά γαμώτο μου ζήτα του θα σου τα δώσει τα αξίζεις…
Για σου Χριστινάκι … να προσέχεις την υγεία σου πρώτα και μετά τα τιμολογιάκια σου και τα χαρτιά σου. Αξίζεις πολλά περισσότερα από ένα μάτσο χαρτιά…Να είσαι πάντα δίκαιη στις πληρωμές … μην αφήσεις το «μικρό αφεντικό» να σου κάνει περικοπές.
Και εσύ ματώνεις κάθε μέρα σαν εμάς.
Για σου Γιαννάκη … σε γέρασε αυτή η δουλειά 20 χρόνια κουβαλάς μέσα έξω στα ψυγεία … «πες μου θα καταλάβω … πρώτη δέσμη τελείωσα…» μου έλεγες. Έτσι είναι καταλάβαινες … γιατί το μυαλό σου είναι ξουράφι … το άφησες να χαθεί όμως γιατί βιάστηκες στη ζωή Γιαννάκη.
Για σου Στέριο … μακάρι να γνώριζα ανθρώπους σαν και σένα ποιο συχνά.. θα ήταν ο κόσμος καλύτερος …
Φεύγω μ’ ακούτε …! Αλλάζω δουλειά … ποιο πολλές ευθύνες = ποιο πολλά λεφτά έτσι πάει αυτό… (καταραμένο δάνειο…)
Μπήκα στην παραγωγή σας μύρισα, σας γεύτηκα, σας πάλεψα, με παλέψατε ματώσαμε τα χέρια μας παλεύοντας. Γίναμε φίλοι, συνεργάτες

Φεύγω πάω αλλού ...
Ξανά από την αρχή...
Καλοστέριωτος ....

Τοπικές και νεολαία

Ο Παναγιώτης έγραψε στο παρελθόν σχετικά με τις τοπικές οργανώσεις και με βάση αυτό είπα να κάνω μία προσπάθεια να γράψω σχετικά, εστιάζοντας στο θέμα της νεολαίας.
Δεν είναι εύκολο να πείσεις έναν νέο που διανύει την ηλικία τον 18 – 20 ετών έρθει και να συμμετέχει σε μία συνέλευση κομματικού οργάνου. Παρά το γεγονός ότι όταν περάσει σε κάποια σχολή τότε τα πράγματα γίνονται διαφορετικά και στην ουσία ψάχνει έναν χώρο που να τον εκφράζει για να αναμειχθεί με τα κοινά.
Τι είναι λοιπόν αυτό που αποτρέπει τους νέους να ασχοληθούν με την πολιτική στις τοπικές οργανώσεις;
Έχοντας ασχοληθεί με το θέμα για αρκετά χρόνια και ψάχνοντας σε μονοπάτια ιδεολογικά και θεωρίες κατέληξα στο εξής απλό συμπέρασμα … δεν το νιώθουν δικό τους…
Οι τοπικές οργανώσεις είναι μια πολύ καλή ιδέα που κατάφερε να εκφράσει τη λαϊκή βάση του ΠΑΣΟΚ. Η πάροδος των ετών όμως, έχει προκαλέσει την φυσική φθορά και ως αποτέλεσμα δεν εκφράζει τους νεότερους σε ηλικία.
Πρέπει λοιπόν να βρεθεί ένας άλλος τρόπος προσέγγισης από αυτόν που υπάρχει τώρα. Κατά την γνώμη μου πρέπει κατ’ αρχήν να απομακρυνθεί η έννοια της «ταμπέλας».. δηλαδή η ντεφάκτο αναγνώριση του κάθε νέου ότι από την στιγμή που θα συμμετέχει θα ονομαστεί και ΠΑΣΟΚος… Αυτό μπορεί να γίνει με την πρώτη επαφή και συνεδρίαση να γίνεται σε χώρο εκτός των τοπικών οργανώσεων.
Δεύτερο και πολύ σημαντικό είναι αίσθηση ότι πηγαίνουν κάπου, σε κάποιο μέρος όπου όλα είναι στημένα.
Τα παιδιά δεν θέλουν να συμμετέχουν στο κόμμα του μπαμπά τους … θέλουν το δικό τους κόμμα… Δεν θέλουν να συμμετέχουν σε μία «προμαγειρεμένη» κατάσταση αλλά να φτιάξουν τη δική τους. Καλό θα ήταν λοιπόν να αφήσουμε σε αυτά να διαλέξουν πως θα οργανώσουν την ομάδα τους… Χωρίς ενδεχομένως προεδρείο απλά με τον ορισμό ενός απλού γραμματέα που θα κρατάει τα πρακτικά και δεν θα είναι μόνιμος αλλά όποιον επιλέξουν τα παιδιά στην εκάστοτε συγκέντρωση.
Τρίτο και επίσης πολύ σημαντικό είναι η συμμετοχή των νέων στην γενική συνέλευση της τοπικής. Πρέπει να δίνεται πάντοτε ο λόγος υποχρεωτικά στο κομμάτι της νεολαίας όχι στο τέλος της συνέλευσης αλλά στην αρχή έτσι ώστε να υπάρχει και η ανάλογη ανταπόκριση.
Όλοι γνωρίζουμε ότι όταν ένας νέος μπει σε κάποια σχολή τότε δύσκολα μπορεί να εκφράσει την γνώμη του γιατί, αν και νομίζει ότι το κάνει στην ουσία καλουπώνεται. Απόδειξη το γεγονός ότι πολύ λίγοι ασχολούνται μετά τα φοιτητικά τους χρόνια με τν πολιτική οργανωμένα. Απαξιώνουν το όλο σύστημα για καταλαβαίνουν ότι τους καπελώνει.

Η συμμετοχή των νέων στην πολιτική είναι αυτό που κάνει την διαφορά στην δημοκρατία. Πρέπει μαζί με τα παραπάνω να βρούμε τρόπους έτσι ώστε αυτή η ποικιλομορφία ιδεών απόψεων και θέσεων που έχουν τα νέα παιδιά να εκφραστεί σωστά για να έχει αποτέλεσμα.

Τα παραπάνω αποτελούν μόνο κάποιες σκέψεις και όχι τελική μου άποψη. Το θέμα είναι πολύ ποιό σύνθετο απο αυτή την επιδερμική αναφορά που κάνω εδώ.

Θα ήθελα την γνώμη σας επάνω στο θέμα.

Πολιτικό σχόλιο

Δεν παρακολουθώ πολύ τηλεόραση (έχω καλύτερα πράγματα να κάνω..). Για το λόγο αυτό δεν θα μιλήσω με στοιχεία αλλά, με την γεύση που μου αφήνουν οι ειδήσεις. Έχω την εντύπωση ότι το σενάριο που μας πάσαραν περί ερωτικού σκανδάλου καταρρέει. Τα κανάλια σιγά- σιγά ανακαλύπτουν ότι ο βασιλιάς είναι γυμνός!!! Σαν το Ζαχόπουλο ένα πράμα… Δειλά αλλά σταθερά ακούγονται λεξούλες του στυλ, αποχαρακτηρισμοί, αρχαία, παράνομοι διορισμοί και προσλήψεις ημετέρων.
Αυτό που θέλω να δω εγώ είναι αν όλα αυτά θα καταλήξουν κάπου ή θα πάνε και αυτά στον κάλαθο των αχρήστων όπως τόσα άλλα….