Καλά ήταν αλλά όλα τα καλά κάποια στιγμή τελειώνουν....
Περάσαμε όμορφα και ήσυχα σε ένα μέρος που αν και κάθε χρόνο βουλιάζει από κόσμο έχει και μέρη που είσαι σόλο... (αρκεί να βαφτίσεις το αμαξάκι σου jeep ...!).
Γυρνώντας όμως πίσω και μπαίνοντας ξανά σε ρυθμούς πόλης όσο και αν αυτή είναι άδεια ακόμη έχω να κάνω τις εξής παρατηρήσεις ...
Τι παθαίνει ο Έλλην που ξαφνικά από γιδοβοσκός γίνεται επιχειρηματίας? ΣΟΚ (χωρίς δέος..)
Έτσι πάθανε και οι Θασότες ... Ξαφνικά από τα κατσίκια και τα πρόβατα νοικιάζουν το πατρικό της μαμάς τους και χτίζουν επάνω στον αιγιαλό εκεί που σκάει το κύμα.
Η ασθένεια λέγεται Χαλκιδικίτιδα ! μιας που τα κρούσματα άναρχης δόμησης, οικοπεδοποίησης των πάντων ξεκίνησαν από εκεί!. Από εξυπηρέτηση μέτρια γενικότερα. Αποτελείς μέρος ενός ευρύτερου κύματος τουριστών που θα πάνε στο νησί πεινασμένοι για καλό φαΐ, όχι με την έννοια του φρέσκου αλλά με την έννοια οτι θα το φας δίπλα στην θάλασσα... Τώρα τι θα φας είναι άλλο θέμα.
Η έννοια της σταθερής πελατείας για αυτούς δεν υπάρχει, ή μάλλον έχουν δώσει λάθος ορισμό. Σταθερή πελατεία σε ένα τουριστικό μέρος δεν είναι ο ντόπιος ... σταθερή πελατεία είναι ο τουρίστας με την οικογένειά του που θα έρθει για 10 μέρες στο νησί και θα φάει στο μαγαζί σου τις 6 ! αφήνοντάς σου από 60 με 70 euro την φορά, και θα σε συστήσει στον επόμενο πελάτη! ... Αλλά πού να τα πιάσετε αυτά ... είναι ψιλά γράμματα ....
Τέλος πάντων καλά περάσαμε ξεκουραστήκαμε και αυτό που περιγράφω είναι τα πρώτα στάδια της παρακμής ενός τουριστικού θέρετρου που αναπτύσσεται άναρχα και με σκοπό το πρόσκαιρο κέρδος.
ΥΓ 1 Οι Χαλκιδικιότες είναι τυχεροί γιατί έχουν πλακώσει οι φραγγάδες από το ανατολικό block και τους αφήνουν λεφτά με ουρά (έμποροι όπλων, ηρωίνης κτλπ χε χε αστειεύομαι ...) γιατί από Έλληνες μόνο τα σαββατοκύριακα με καφέ από το σπίτι πηγαίνουμε...
ΥΓ 2 Ελπίζω να περάσετε όοοοοοοολοι πολύ καλά και να μην ανοίξετε το χαζοκούτι για πολλές μέρες.
ΥΓ 3 Θα γράψω και για το ψάρεμα κάτι αργότερα.
Κυριακή 10 Αυγούστου 2008
Παρασκευή 25 Ιουλίου 2008
καλοκαίρι
Καλό καλοκαίρι σε όλους
Αλλά τι λέω... αφού όλοι στα ίδια μέρη πάμε διακοπές ... καλά ε; 'Εχει πολύ γέλιο...
Παραλία και καθώς είσαι ξαπλωμένος και καμαρώνεις το μισο κιλό που κατάφερες να χάσει όοολο το χειμώνα κοιτάς απέναντι και τι βλέπεις...
"Ρε συ αυτόν κάπου τον ξέρω"... "Αααα ναι ρε είναι ο απέναντι με την τρελή τη γυναίκα που απλώνει τα ρούχα ... ανάποδα (μπροστά τα στριγγάκια και πίσω οι φανέλες)"... Μετά από λίγο και άλλη μία γνωστή φάτσα ... Η περίεργη που μένει δύο τετράγωνα πιο κάτω και το fiatακι το πράσινο. Καλή κοπέλα αλλά λίγο νευρική στο τιμόνι...
Μέχρι το απόγευμα το έχει πάρει πιά χαμπάρι!!!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ μία διεθνής συνωμοσία
ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ με παρακολουθούσε !!! και ήρθε εδώ μαζί μου διακοπές !!!
Δε το πιστεύω ...! Λές να μετακόμισε και το εργοστάσιο εδώ κοντά και δώ τ' αφεντικό μου !!!
Μπαααα.... αυτός δεν κάνει διακοπές σκεύτεται να τα ... πάρει μαζί του μπας και εξαγοράσει τον ... πορτιέρη .... (δεν το βλέπω αλλά που ξέρεις ... με τόση διαφθορά στο δημόσιο βίο...)
Εγώ λοιπόν αποφάσισα
Βρήκα μέρος στη Θάσο .... (αν θέλετε το πιστεύετε...)
Που δεν πιάνει ούτε το κινητό!!!!
Συνταγή επιτυχίας
1. Καλή παρέα
2. Το κορίτσι μου
3. Τα καλάμια μας (ψαρεύει και αυτή...)
4. Καρπούζι
5. Παντόφλα με... δάχτυλο
6. Και Θάλασσα
Άντε γιατί με κατηγορήσατε για πεσιμιστή και απαισιόδοξο
Κάθε άλλο θα έλεγα είμαι ακριβώς το αντίθετο (σε σημείο αφέλειας θα έλεγα...)
ΥΓ Ήθελα κάτι να πω περί της εορτής της δημοκρατίας, αλλά ένεκα του γεγονότος ότι αυτή δεν υφίσταται, ήτο ένα λαμπερό μνημόσυνο άντε ο θεός να τη συγχωρέσει...
Αλλά τι λέω... αφού όλοι στα ίδια μέρη πάμε διακοπές ... καλά ε; 'Εχει πολύ γέλιο...
Παραλία και καθώς είσαι ξαπλωμένος και καμαρώνεις το μισο κιλό που κατάφερες να χάσει όοολο το χειμώνα κοιτάς απέναντι και τι βλέπεις...
"Ρε συ αυτόν κάπου τον ξέρω"... "Αααα ναι ρε είναι ο απέναντι με την τρελή τη γυναίκα που απλώνει τα ρούχα ... ανάποδα (μπροστά τα στριγγάκια και πίσω οι φανέλες)"... Μετά από λίγο και άλλη μία γνωστή φάτσα ... Η περίεργη που μένει δύο τετράγωνα πιο κάτω και το fiatακι το πράσινο. Καλή κοπέλα αλλά λίγο νευρική στο τιμόνι...
Μέχρι το απόγευμα το έχει πάρει πιά χαμπάρι!!!
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ μία διεθνής συνωμοσία
ΟΛΗ Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ με παρακολουθούσε !!! και ήρθε εδώ μαζί μου διακοπές !!!
Δε το πιστεύω ...! Λές να μετακόμισε και το εργοστάσιο εδώ κοντά και δώ τ' αφεντικό μου !!!
Μπαααα.... αυτός δεν κάνει διακοπές σκεύτεται να τα ... πάρει μαζί του μπας και εξαγοράσει τον ... πορτιέρη .... (δεν το βλέπω αλλά που ξέρεις ... με τόση διαφθορά στο δημόσιο βίο...)
Εγώ λοιπόν αποφάσισα
Βρήκα μέρος στη Θάσο .... (αν θέλετε το πιστεύετε...)
Που δεν πιάνει ούτε το κινητό!!!!
Συνταγή επιτυχίας
1. Καλή παρέα
2. Το κορίτσι μου
3. Τα καλάμια μας (ψαρεύει και αυτή...)
4. Καρπούζι
5. Παντόφλα με... δάχτυλο
6. Και Θάλασσα
Άντε γιατί με κατηγορήσατε για πεσιμιστή και απαισιόδοξο
Κάθε άλλο θα έλεγα είμαι ακριβώς το αντίθετο (σε σημείο αφέλειας θα έλεγα...)
ΥΓ Ήθελα κάτι να πω περί της εορτής της δημοκρατίας, αλλά ένεκα του γεγονότος ότι αυτή δεν υφίσταται, ήτο ένα λαμπερό μνημόσυνο άντε ο θεός να τη συγχωρέσει...
Σάββατο 12 Ιουλίου 2008
Χαίρετε χαίρετε
Καλός σας βρήκαμε ... χαθήκαμε τελείως τι έγινε που ήσουνα τόσο καιρό...
Που να ήμουν δουλειές με φούντες ... Βούλιαξα σε ένα εργαστήριο και ένα γραφείο και δεν μπορώ να ξεφύγω ...
Ε τι να πεις και 'μεις μία απο τα ίδια μία πόρτα είμαστε και δεν βλεπόμαστε πια ούτε απο το μπαλκόνι
Αυτά έχει η ζωή ...
Αλλοι παν άλλοι έρχονται ... τα ίδια ένας κύκλος που σε γεμίζει μα αναμνήσεις ονόματα εικόνες παλιές παρέες, πλάκες, hobby και μία μέρα εκεί που νόμιζες οτι δεν θα αλλάξει τίποτε τότε καταλαβαίνεις ότι όλα αλλάζουν ότι κάτι συνέβη και δεν κάνεις πια αυτά που έκανες παλιά. Δεν είναι κακό ούτε και ασχημο... Συνεχίζεις να είσαι εσύ ...
Απλά η ζωή προχωράει και εσύ το ίδιο "γλιστράς" σιγά σιγά κινείσαι απλά δεν το καταλαβαίνεις.
Ετσι και εγώ κινούμαι σιγά σιγά
Δε βαριέσαι θα συνεχίζω να γράφω που και που ... όποτε μπορώ
Άμα διαβάζει κανείς καλά είναι
Εγώ πάντως γράφω για μένα ...
Καλός σας βρήκαμε ... χαθήκαμε τελείως τι έγινε που ήσουνα τόσο καιρό...
Που να ήμουν δουλειές με φούντες ... Βούλιαξα σε ένα εργαστήριο και ένα γραφείο και δεν μπορώ να ξεφύγω ...
Ε τι να πεις και 'μεις μία απο τα ίδια μία πόρτα είμαστε και δεν βλεπόμαστε πια ούτε απο το μπαλκόνι
Αυτά έχει η ζωή ...
Αλλοι παν άλλοι έρχονται ... τα ίδια ένας κύκλος που σε γεμίζει μα αναμνήσεις ονόματα εικόνες παλιές παρέες, πλάκες, hobby και μία μέρα εκεί που νόμιζες οτι δεν θα αλλάξει τίποτε τότε καταλαβαίνεις ότι όλα αλλάζουν ότι κάτι συνέβη και δεν κάνεις πια αυτά που έκανες παλιά. Δεν είναι κακό ούτε και ασχημο... Συνεχίζεις να είσαι εσύ ...
Απλά η ζωή προχωράει και εσύ το ίδιο "γλιστράς" σιγά σιγά κινείσαι απλά δεν το καταλαβαίνεις.
Ετσι και εγώ κινούμαι σιγά σιγά
Δε βαριέσαι θα συνεχίζω να γράφω που και που ... όποτε μπορώ
Άμα διαβάζει κανείς καλά είναι
Εγώ πάντως γράφω για μένα ...
Τρίτη 3 Ιουνίου 2008
Χωρίς Τίτλο
Σήμερα όπως και κάθε μέρα ξεκίνησα να πάω στην δουλειά μου κατά τις 7 παρά δέκα το πρωί. Δεν περίμενα να δω αυτό τελικά είδα στον υπέροχο περιφερειακό της θεσσαλονίκης...
Ένας άνθρωπος νεκρός στη μέση του δρόμου χτυπημένος από αυτοκίνητο. Το θέαμα άσχημο και απάνθρωπο... Έδειχνε την φτήνια που η σάρκα μας είναι φτιαγμένη και πόσο πολύ πρέπει να την προσέχουμε για να είμαστε εδώ παρόντες και και υπάρχουμε.
Το θέμα δεν είναι το "τι είναι ο άνθρωπος"
Το θέμα είναι γιατί να χάνουμε έτσι τη ζωή μας...
Είναι άραγε τόσο απλό ένα οδικό ατύχημα;
Είναι άραγε τόσο απλό να αφαιρείς ένα κομμάτι της ιστορίας μίας κοινωνίας; (γιατί όλοι ένα κομμάτι της είμαστε)
Είναι άραγε τόσο απλό να στερείς τον κόσμο από μία ακόμη ελπίδα ότι κάτι καλό μπορούσε να κάνει αυτός που έφυγε;
Και ο λόγος ποιός;;;;
Και όλα αυτά γιατί ;....
Γιατί κάποιος δεν προνόησε να φτιάξει μία βοηθητική λωρίδα σε αυτό τον δρόμο, και άμα πάθεις κάτι είσαι αναγκασμένος να εκτεθείς σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας ...
Δεν υπάρχει λοιπών δικαιοσύνη; Ποιος θα πληρώσει για το κακό έπαθε αυτή οικογένεια που έχασες τον άνθρωπό της.
Κανείς;;;;;
Πάλι κανείς ;;;;
Τι σόι άνθρωποι είμαστε επιτέλους....
Τι είναι αυτό που είδα σήμερα το πρωί στην περιφερειακή ...
Ένα κομμάτι σάρκα σκισμένη ;;;;....
Ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε και ανάσαινε, σκεύτοταν, μπορεί να ήταν δίπλα μου κάποια στιγμή σε ένα καφέ, σε μία συναυλία, ένα γλέντι, κάπου εκεί κοντά.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΡΕΑΣ
ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Που τώρα πια δεν ζει γιατί κάποιος δεν προνόησε για την ασφάλειά του και δεν πρόκειται κανείς να του ζητήσει ευθύνες για τελικά είμαστε όλοι ένα κομμάτι κρέας...
Ώρα 6:50 το πρωί...
Νυσταγμένοι μπαίνουμε πίσω από τιμόνι και πάμε στην δουλειά μας
Ένα θανατηφόρο στο δρόμο μας...
"Ε και ... μία νέα θέση εργασίας άνοιξε..."
'Ενα κομμάτι κρέας ...
Ένας άνθρωπος νεκρός στη μέση του δρόμου χτυπημένος από αυτοκίνητο. Το θέαμα άσχημο και απάνθρωπο... Έδειχνε την φτήνια που η σάρκα μας είναι φτιαγμένη και πόσο πολύ πρέπει να την προσέχουμε για να είμαστε εδώ παρόντες και και υπάρχουμε.
Το θέμα δεν είναι το "τι είναι ο άνθρωπος"
Το θέμα είναι γιατί να χάνουμε έτσι τη ζωή μας...
Είναι άραγε τόσο απλό ένα οδικό ατύχημα;
Είναι άραγε τόσο απλό να αφαιρείς ένα κομμάτι της ιστορίας μίας κοινωνίας; (γιατί όλοι ένα κομμάτι της είμαστε)
Είναι άραγε τόσο απλό να στερείς τον κόσμο από μία ακόμη ελπίδα ότι κάτι καλό μπορούσε να κάνει αυτός που έφυγε;
Και ο λόγος ποιός;;;;
Και όλα αυτά γιατί ;....
Γιατί κάποιος δεν προνόησε να φτιάξει μία βοηθητική λωρίδα σε αυτό τον δρόμο, και άμα πάθεις κάτι είσαι αναγκασμένος να εκτεθείς σε ένα δρόμο ταχείας κυκλοφορίας ...
Δεν υπάρχει λοιπών δικαιοσύνη; Ποιος θα πληρώσει για το κακό έπαθε αυτή οικογένεια που έχασες τον άνθρωπό της.
Κανείς;;;;;
Πάλι κανείς ;;;;
Τι σόι άνθρωποι είμαστε επιτέλους....
Τι είναι αυτό που είδα σήμερα το πρωί στην περιφερειακή ...
Ένα κομμάτι σάρκα σκισμένη ;;;;....
Ήταν ένας άνθρωπος που ζούσε και ανάσαινε, σκεύτοταν, μπορεί να ήταν δίπλα μου κάποια στιγμή σε ένα καφέ, σε μία συναυλία, ένα γλέντι, κάπου εκεί κοντά.
ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΚΡΕΑΣ
ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ
Που τώρα πια δεν ζει γιατί κάποιος δεν προνόησε για την ασφάλειά του και δεν πρόκειται κανείς να του ζητήσει ευθύνες για τελικά είμαστε όλοι ένα κομμάτι κρέας...
Ώρα 6:50 το πρωί...
Νυσταγμένοι μπαίνουμε πίσω από τιμόνι και πάμε στην δουλειά μας
Ένα θανατηφόρο στο δρόμο μας...
"Ε και ... μία νέα θέση εργασίας άνοιξε..."
'Ενα κομμάτι κρέας ...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)