Χριστούγεννα

Και όμως αν το δείτε ημερολογιακά ήρθαν τα Χριστούγεννα ...
Ποιος θα έλεγε οτι θα έφταναν τελικά. Στην αγορά της Θεσσαλονίκης ακόμη φτιάχνουν τις βιτρίνες απο τις τράπεζες και τα πολυκαταστήματα. Ο κόσμος κατέβηκε στο κέντρο αλλά δεν είδα (τουλάχιστον σήμερα που κατέβηκα) ιδιαίτερη κίνηση μέσα στα μαγαζιά. Ο κόσμος μάλλον "βολιδοσκοπεί" την κατάσταση αλλά που θα πάει ... θα μπει κάποια στιγμή μέσα.
Τώρα το πώς θα βγει είναι μια άλλη ιστορία. Είναι πάντως η τελευταία ευκαιρία της αγοράς αν δεν δουλέψει και τώρα ο κόσμος μετά τις γιορτές στις πορείες θα αυξηθεί με πολλούς ανέργους...
Άντε καλές γιορτές ΚΑΙ ΜΗ ΦΑΤΕ ΠΟΛΥ !!! ειδικά τα κορίτσια ! σας θέλουμε λεπτές...(χε χε χε)

Να μην αφήσουμε τη φλόγα να σβήσει!

Το είπα και στο προηγούμενο post που έκανα ότι αυτό που συνέβη είναι μία ακόμη ευκαιρία όπως τόσες ευκαιρίες που είχαμε στο παρελθόν να δούμε μία αλλαγή, κάτι που να μας δώσει μία ελπίδα για την συνέχεια. Τελικά πολλές από αυτές τις ευκαιρίες τις χάσαμε (για να μην πω όλες …) γιατί κάθε φορά το σύστημα κατάφερνε να «καταπιεί» ότι καινούριο έβγαινε στην επιφάνεια. Ίσως οι συνθήκες δεν ήταν κατάλληλες, ίσως οι άνθρωποι ήταν «λίγοι», δεν μπορώ να ξέρω παρά να κάνω υποθέσεις … Αυτή είναι ακόμη μία τέτοια ευκαιρία και δεν πρέπει να την αφήσουμε να χαθεί.
Δεν είναι ευχολόγιο αυτό που γράφω, είναι προτροπή για δράση, είναι προτροπή για να ψάξουμε να βρούμε όλοι ένα τρόπο να ακουστεί η φωνή όλων αυτών που διαφωνούν με την σαπίλα και την αδράνεια που ζούμε.
Αρκετά με το θρήνο και τα συγκινητικά αφιερώματα στον Αλέξη… Αν μείνουμε μόνο σε αυτό τότε το χάσαμε το παιχνίδι. Θα πούμε ένα φαρδύ - πλατύ «ζωή σε μας» και τέλος.
Πρέπει να κουνηθούμε, να ξυπνήσουμε, να ψάξουμε να βρούμε τρόπους να επικοινωνήσουμε με τα μέσα που διαθέτουμε … Έστω με τα 10 –20 άτομα που μας διαβάζουν ή διαβάζουμε εμείς! Τέρμα τα λουλουδάκια και το πένθος … Τίποτε δεν γυρίζει πίσω πόσο μάλλον μία ζωή…
Πρέπει να κάνουμε αυτή την ενέργεια πράξη!
Ψάξτε! βρείτε παιδιά που γράφουν και είναι κοντά στα γεγονότα, διδαχτείτε από αυτά που θα σας πουν ακούστε τα …

Να μην αφήσουμε τη φλόγα να σβήσει…

Ώρα για δράση

Και τώρα τι …

Τα επεισόδια σταματήσανε, οι βιτρίνες διορθώνονται σιγά σιγά και ξαναμπαίνουμε σε ρυθμούς εορτών… Οι καταλήψεις όμως αυξάνονται και το πραγματικό πρόβλημα παραμένει. Αυτές τις μέρες είχαμε τον χρόνο να παρακολουθήσουμε δηλώσεις από παιδιά 16 έως 20 χρονών και αυτό που εισπράξαμε σαν συναίσθημα είναι αυτό που όλοι περιμέναμε …. Απογοήτευση…
«Δεν μας ακούν, δεν υπάρχουμε για αυτούς, είμαστε ασήμαντοι…»
Εγώ, εσείς τι κάνουμε; …
Ευχολόγια : Να σταματήσουν τα επεισόδια, να τερματιστούν οι καταλήψεις και τέτοια πράγματα…
Είναι καιρός πιστεύω να κάνουμε κάτι και εμείς. Να μην περιμένουμε τίποτε από αυτούς που κυβερνάνε γιατι τα είδαμε τα αποτελέσματα …
Προτείνω λοιπόν το εξής:
Υπάρχουν μερικές χιλιάδες blog από παιδιά τις ηλικίας αυτής που έχουν πολλά να μας πουν. Καιρός είναι να τα βρούμε και να κάνουμε μία προσπάθεια να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Τα φτιάξουμε ένα forum ιδεών … κάτι τέλος πάντων που να μπορούμε να επικοινωνήσουμε να συγκροτήσουμε μία άποψη να καταλήξουμε τελικά κάπου, σε ένα συμπέρασμα σε μία χειροπιαστή λύση και όχι σε ευχολόγια…
Σε πρώτη φάση λοιπόν προτείνω να ανοίξουμε μία συζήτηση για το εάν πιστεύετε ότι όλο αυτό είναι καλή ιδέα και στην συνέχεια εάν για το πώς θα έρθουμε σε επικοινωνία μεταξύ μας.
Περιμένω προτάσεις και ιδέες

Group therapy τέλος

Περάσανε τα χρόνια, αλλάξανε κυβερνήσεις, ανεβο-κατεβήκανε υπουργοί, βγήκαν σκάνδαλα στον αέρα... Τίποτε ... Πάντοτε υπήρχε ένας τρόπος η εξουσία να εκτονώνει τα ... πάθη του λαουτζίκου...
Να τον καθηλώνει σε μία καρέκλα, να του "κοτσάρει" μία σατιρική εκπομπή ή έναν "ανεξάρτητο" δημοσιογράφο που τα έχωνε (στο μιλητό πάντα...) σε έναν πολιτικό και όλα καλά...
"ΠΕΣΤΑ μεγάλε!!!!" φωνάζαμε, μεταξύ πίτσας μπύρας και champions league Και όλα καλά...
Πολυθρόνα αραχτή και δε βαριέσαι να ο τάδε Χ Ψ Ω τα λέει για εμάς και αυτό αρκεί... Εμείς δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε.
Συμμετοχή σε ένα τεράστιο group therapy... Βλέπαμε τόσα χρόνια την ζωή μας να διαλύεται τα κεκτημένα μας να καταπατούνται, τη δημοκρατία να την κάνουν την χειρότερη πόρνη και εμείς τίποτε "ΠΕΣΤΑ μεγάλε!!!!" φωνάζαμε στον Κακαουνάκη, Πρεντεντέρη και κάθε καρφωτό διαπλεκόμενο παράσιτο που έχει τάχα κάτι να πεί...
Αλλά όταν βάζεις άλλον να πεί αυτά που θέλεις εσύ δεν τα εκτονώνεις... δεν βρίσκεις λύση δεν διορθώνεις τίποτε... Όταν συμβεί λοιπόν αυτό απλά συσσωρεύεις το θυμό σου, απλά ωθείς αργά και σταθερά τον εαυτό σου στα άκρα.
Το group therapy ΤΕΛΟΣ!!!!
Ο θυμός βγήκε στην επιφάνεια!. Ο ασθενής ξέσπασε!. Ολοι αποσβολωμένοι κοιτάμε να καταστρέφονται περιουσίες και καίγονται αυτοκίνητα, μαγαζιά, μόχθος μίας ζωής!!!. Λάθος ναι συμφωνώ αλλά όταν ο θυμός ξεσπάει τότε τι μπορεί άραγε να τον σταματήσει;...

Μην απορείτε για το τι συμβαίνει, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας μιας κοινωνίας να συνθέσει τα διαφορετικά ρεύματα που την αποτελούν… Της αδιαφορίας ενός συρφετού από χαρτογιακάδες που μας διήκουν που ναι μπορεί κάποτε να μας βγάλανε από την χούντα αλλά τώρα πια, εδώ και χρόνια, επιβάλλουν την δική τους.

Όλο αυτό το κακό (οι καταστροφές) πρέπει να σταματήσει τώρα!

Για έναν και μόνο λόγο

Για να δούμε πως θα διορθώσουμε τα πράγματα

Πως θα μάθουμε να ακούμε ο ένας τον άλλο

Πως θα μάθουμε να συνθέτουμε και να διεκδικούμε το δίκιο μας.

Πως θα καταφέρουμε να τραγουδήσουμε ξανά τους στοίχους του Ξηλούρη:

«ΚΑΙ ΝΑ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΖΟΥΜΕ ΗΣΥΧΑ, ΗΣΥΧΑ ΚΑΙ ΑΠΛΑ. ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΜΑΣΤΕ ΤΩΡΑ ΘΑΡΡΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ»