Χριστούγεννα

Περάσανε και αυτές οι γιορτές

Δεν μπορώ να πω καλά ήτανε φάγαμε ήπιαμε είδαμε πολλούς φίλους ξοδέψαμε ότι μας είχε απομείνει ... Στολίσαμε το δέντρο όλα καλά

Τα μαγαζιά δουλέψανε όσο ήταν δυνατό μπας και ξεχρεώσουν τίποτε ... και τώρα επιστροφή στην πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα να γράψω έκθεση ιδεών για το "Πώς πέρασα τις γιορτές" αλλά για κάτι που έμαθα ότι έγινε κατά την διάρκεια των "διακοπών" αυτών. Κάτι που αποδεικνύει πόσο λίγοι είμαστε πόσο αδύναμη μπορεί να γίνει μία κοινωνία ένα σύνολο δηλαδή από ανθρώπους που συμβιώνουν υποτίθεται, ζουν αρμονικά και καλύπτουν ο ένας τα "νότα" του άλλου.

Έμαθα λοιπόν ότι γνωστό πολυκατάστημα του κέντρου στην Τσιμισκή άνοιξε μετά τις 10 το βράδυ "prive" μόνο για του εκλεκτούς πελάτες του...΄Δεν γνωρίζω εάν οι υπάλληλοι πληρώθηκαν τα έξτρα ή όχι (αν και φαντάζομαι ότι το έκαναν) αλλά φανταστείτε την εικόνα... Ταλαίπωρου που τρέχουν από το πρωί στα γκισέ να πουλήσουν ρούχα και παπούτσια να δέχονται αναγκαστικά μερικές θείτσες και θείους του κέντρου που ζουν από τα νοίκια των γραφείων που έχουν στο κέντρο. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι άνθρωπος που δουλεύει και ξέρει τι είναι δουλειά θα υπέβαλε σε συνάνθρωπό του το μαρτύριο να δουλέψει ΜΟΝΟ για την πάρτη του πάνω από 10 ώρες...
ΕΓΏ ΈΧΩ ΛΕΦΤΆ ΡΕ μ' ακούς !!!!
Εσύ πεινάς και με έχεις ανάγκη γι' αυτό δούλευε σκλάβε του γκισέ !!!!
Χαμηλώσαμε πάλι το κεφάλι. Υποταχτήκαμε στην ανάγκη απλά να επιβιώσουμε. Αφήσαμε κάποιους να μας κάνουμε να νιώσουμε ότι είμαστε κατώτεροι υποτελικοί και κακόμοιροι ... Αφήσαμε την αξιοπρέπειά μαζί με το παλτό μας στην είσοδο της δουλειάς μας και την πήραμε κρυφά όταν φύγαμε από αυτήν αργά το βράδυ...
Εγώ ξέρω πως είναι να δουλεύεις... αλήθεια το λέω και ξέρετε γιατί το λέω αυτό;
Γιατί καταλαβαίνω την κούραση της κοπελιάς πίσω από τον πάγκο με τα ρούχα, η του ταμία στο μαγαζί

Αντε καλή μας χώνεψη και ευτυχισμένο το νέο έτος ...

Ετών 35...Απολογισμός

365 ημέρες γηραιότερος ο fisherman από εχθές...
Ετών 35 πλέον... ήρθε η ώρα του απολογισμού

1ον Δεν μεγάλωσα καθόλου (το πνεύματι...)

2ον Το έτος που πέρασε ήταν (επιτέλους!!!!) ψαρευτικά η ποιό πετυχημένη χρονιά μου...

3ον Το Νο 2 οφείλεται στο γεγονός οτι έμαινα άνεργος (ευτυχώς!!) για 15 ημέρες...

4ον Ευτυχώς συνέβη το Νο 3 και ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΕΚΑΝΑ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ!!!!

5ον Ο πιτσιρίκος μου πλέον περπατάει και μου κρατάει μούτρα άμα τον μαλώνω

6ον Δεν είμαι η μεγαλοστελεχάρα που ήλπιζα οτι θα ήμουν όταν ήμουν 25 ετών (και χαίρομαι για αυτό)

7ον Παρά το γεγονός οτι πλέον δουλεύω 50 χλμ μακρυά από την Θεσσαλονίκη ο χρόνος που κάνω για να πάω στην δουλειά μου είναι ο ίδιος (δεν έχει κίνηση)

8ον Με την αποζημίωση της απόλυσης πήρα αυτοκίνητο (χε χε) και αφού με δέρνει ποποφαρδία, και βρήκα γρήγορα δουλειά, μάλλον καλά "μου κατσε"... (έβαλα και στην άκρη)

9ον και τελευταίον ΕΙΜΑΙ ΑΚΌΜΗ ΤΡΑΓΙΚΑ ΑΝΟΡΘΟΓΡΑΦΟΣ....

Σούμα
1ον Εκεί που νομίζεις οτι όλα θα πάνε στραβά πάντα κάτι γίνεται
2ον Σημασία είναι η ηλικία του μυαλού σώμα έρπετε (που λέει και η Αντζελα...)
3ον Ενός κακού μύρια έπονται αλλά και ουδέν καλόν αμιγές κακού και τούμπαλιν...

Αυτά άντε τα λέμε...

Καθημερινότητα

Ώρα 5:50 πμ

Ρολόι ... όρθιος ένα καφέ, ψωμί και τα διάφορα έτοιμα απο βραδύς και δρόμο.

Τη μαμά delivery να προσέχει το μικρό και καβάλα την περιφερειακή

"Έχω πέντε λεπτά να προλάβω το μπούγιο..." μετά χαμός!!! Όλο και ένα φορτηγό θα χαλάσει και μετά ξέχνα το... εκεί που έχει πάει η βενζίνη δεν είναι ουτε σε μποτιλιάρισμα να πέφτεις.

Ώρα 7:50 πμ

Φάμπρικα

Ανάβω φώτα, Η/Υ πάω παραγωγή (ποδίτσα, καπέλο, χαρτιά, πρόγραμμα...) όλα καλά;;; (σπάνιο)

πίσω στο γραφείο κοιτάω e-mail "μας έβρισε κανένας σήμερα;", "ψοφίσαμε καμιά θείτσα;"

Αντε τη βγάλαμε καθαρή

Ώρα 5:00 μμ

Επιστροφή

Ενημέρωση του αφεντικού για της μ... της ημέρας "Στέλνω το report και φεύγω πριν χτυπήσει κάνα τηλέφωνο..."

Ώρα 6:00 μμ

Σπίτι

Μπάνιο, μάσα, κυνήγι τον πιτσιρίκο έως και τις 8:30 μμ

Τέλος ημέρας...

Αυτααα....

Αντε πείτε μου εσείς τώρα τι όρεξη να έχει κανείς να κάνει κάτι μετά....

Βρείτε μου ένα τρόπο να γράψω αυτά που όλη μέρα σκέφτομαι και θέλω να πω...

Να γράψω οτι το ένα τρίτο της ημέρας μας (εργασία) το περνάμε κάπου που κάποιος προσπαθεί να πάρει απο εμάς το 110% και μας πιέζει να κάνουμε το ίδιο και στους άλλους. Να είμαστε αναγκασμένοι να προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους για πράγματα που ήδη ξέρουν οτι είναι σωστά αλλά επιμένουν. Να κάνουμε το παν κάθε μέρα και τελικά αυτό που να έχει μόνο σημασία να είναι το ένα λάθος στην επτασέλιδη αναφορά μας. Να έχουμε το νου μας σε δέκα πράγματα και να θεωρούμαστε υπεύθυνοι και για πράγματα που δεν ξέραμε καν οτι ήταν δικής μας αρμοδιότητας;

Η πίεση της ανεργίας στην πλάτη του κάθε εργαζομένου καθιστά την δυνατότητα του να αντιδράσει ουτοπία Απλά δεν υπάρχει...

Σκύβεις το κεφάλι και επιμένεις να κολυμπάς σε ένα ποτάμι που τραβάει κάτω...

Απλά δεν έχεις επιλογή...

Επιμένεις, μαθαίνεις κάθε μέρα από τι είναι φτιαγμένος ο κόσμος και από τι εσύ.

Αντέχεις; Να μία σκέψη που είχα σήμερα το πρωί

ΑΝΤΈΧΩ....;;;;

Μπόρα είναι θα περάσει

Είπα να γράψω πάλι μιας και το θυμήθηκα οτι υπάρχει και αυτό το ταλαίπορο το blog.
Πήγα για ψάρεμα το ΣΚ που πέρασε.
Έπαιξα με το πιτσιρίκο μου, έκανα τις δουλειές που είχα να κάνω. Φόρτωσα και βουρ για θάλασσα. Στο δρόμο ειδήσεις στο ραδιόφωνο. Τα κλασικά οικονομία, προβλήματα, ανεργία. Σκέφτηκα οτι και εγώ είμαι εν δυνάμει άνεργος μιας που η εταιρία που εργάζομαι δεν πάει καλά.
Τι θα κάνω, που θα πάω, τι θα γίνει... έχω οικογένεια παιδί! δεν είμαι μόνος μου...
Έφτασα ... η θάλασσα πάντα εκεί, στον ίδιο ρυθμό, άλλοτε θυμωμένη και άλλοτε γλυκιά αλλά πάντα εκεί.
Έχετε σκεφτεί πόσα πράγματα είναι πάντοτε "εκεί";...
Έχετε σκεφτεί οτι δεν είμαστε παρα μόνο μία στιγμή κάποιων άλλων "πραγμάτων";...
Έχετε σκεφτεί οτι πολλές φορές δεν υπάρχει λόγος να είμαστε τόσο αγχωτικοί και μίζεροι;...
Η ζωή μας είναι πολύ λίγη για να την βασανίζουμε...
Κάτι θα γίνει... .
Όποιος θέλει να τα καταφέρει κάτι θα βρει να κάνει.