Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008

Πολιτικό Σχόλιο…

Όλοι παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό την άνοδο του Συνασπισμού της αριστεράς και άλλοτε με σιγουριά για τις δικές μας θέσεις, άλλοτε με ανησυχία σχολιάζουμε το τα εκάστοτε γεγονότα που φέρνουν το συγκεκριμένο ζήτημα στην επιφάνεια.
Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε μία συντονισμένη προσπάθεια προβολής το προέδρου κ. Τσιπρα ο οποίος εμφανίζεται σε κάθε εκδήλωση και διαμαρτυρία που υπάρχει. Ο σκοπός του φυσικά δεν είναι άλλος από το να προβληθεί σαν το παιδί του λαού τον απλό καθημερινό αγωνιστή που είναι νέος μεν αλλά έχει άποψη και ικανότητα να ηγηθεί κάποια στιγμή (πραγματικά εννοώ) μίας παράταξης.
Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη δεν λέει να ξεκολλήσει από το τέλμα των τελευταίων ετών φαντάζει κουρασμένο, ακόμη βρόμικο και συντεχνιακό. Με φατριές και ομαδάρχες που κάνουν αυτό που θέλουν αυτοί. Η ηγεσία περιμένει το συνέδριο για να ορθοποδήσει. Αδύνατο λέω εγώ. Τα συνέδρια δεν ήταν ποτέ και δεν θα είναι ποτέ τίποτε άλλο από ένα σύνολο από μικρές συμφωνίες μεταξύ των φατριών έτσι ώστε να συνεχίζει να υπάρχει μία ενιαία γραμμή σε ένα κόμμα.
Το κλήμα συνεχίζει να είναι πολύ βαρύ και στις τοπικές κοινωνίες. Άκουσα πρόσφατα ότι η εποχή αυτή θυμίζει την εποχή που διαλύθηκε η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Δεν είναι και μακριά από την αλήθεια τέτοια σενάρια. Το ΠΑΣΟΚ μοιάζει κουρασμένο να ανίκανο να αντιδράσει. Αποτελεί ένα κομμάτι της διεφθαρμένης εξουσίας και όχι την λύση (όπως παλιότερα). Η πολιτική ζωή μας μοιάζει με ταινία γυρισμένη σε φυλακή όπου κουμάντο κάνει ο δεσμοφύλακας (ΝΔ) και ο μοναδικός αντίπαλός του (ΠΑΣΟΚ) που θα μπορούσε να προκαλέσει ανταρσία, είναι πολύ γέρος και απογοητευμένος για να εμπνεύσει.
Στο σημείο αυτό έρχεται το ρεύμα του Συνασπισμού όπου κατά τα φαινόμενα φαίνεται να αποσπά ένα σοβαρό κομμάτι του κεντροαριστερού κόσμου. Είναι δεδομένο ότι η στροφή του κόσμου προς το κόμμα του συνασπισμού οφείλεται κυρίως στην δυσαρέσκειά του. Τα πράγματα όμως μπορεί εξελιχθούν πολύ αρνητικά για το ΠΑΣΟΚ αν ο Συνασπισμός αρχίζει να «κατεβάζει» προτάσεις και προγράμματα. Τότε τα πράγματα θα αλλάξουν γιατί το ποσοστό που απέσπασε από το κέντρο ο ΣΥΝ δεν θα ξαναγυρίσει πίσω για πλέον θα έχει αποκτήσει επιχειρήματα για να στηρίξει την στάση του και επιλογή του.
Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται εγκλωβισμένο ανάμεσα στην λάθος επιλογή πολιτικής γραμμής των τελευταίων χρόνων και στις αριστερές του καταβολές που δεν μπορεί ούτε να αρνηθεί αλλά ούτε και να επιτεθεί. Το αδιέξοδο είναι μάλλον μεγάλο και η αλλαγή πλεύσης όσο περνάει ο χρόνος δύσκολη.