Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2008

Μια ζωούλα για μία θέση στο λεωφορείο

Δεν ξέρω τι ώρα ήτανε … δεν γνωρίζω τι καιρό είχε… το μόνο που ξέρω είναι ότι υπήρχε πολύς κόσμος εκεί που ήθελε να πάει κάπου. Μέσα στον κόσμο αυτό ήταν και μία γιαγιά με το εγγονάκι της γύρω στα 2 με 3 χρονών. Ήθελε και αυτή να μπεί στο λεωφορείο, να βρει μία θέση να κάτσει. Δεν ήταν όμως τόσο εύκολο, ο κόσμος ήταν πολύς.
Το λεωφορείο στο σταθμό ήρθε και ο κόσμος άρχισε να συνωστίζεται για να ανέβει… Η γιαγιά σπρώχτηκε και το κακό δεν άργησε να γίνει… το παιδάκι έπεσε στις ρόδες του λεωφορείου που με μόλις 7 χλμ/ώρα πέρασε από πάνω του. Είναι νεκρό δεν θα γελάσει ξανά δε θα παίξει με τους φίλους του δεν θα ερωτευτεί δε θα μεγαλώσει δεν δεν δεν δεν… Η οδηγός κατεβαίνει να δει τι συνέβη παθαίνει σοκ !!!! Ο κόσμος απλά κοιτάει τώρα ποιος φταίει; Εγώ εσύ αυτοί ποιος. Ποιος πήρε αυτή τη ζωούλα... ποιος της απαγόρευσε να συνεχίσει να υπάρχει; Μία θέση στο λεωφορείο! Μια άθλια θέση σε ένα λεωφορείο. Μια ηλίθια σκέψη που κάνουμε κάθε μέρα κάθε στιγμή στη ζωή μας : Να είμαστε λίγο καλύτερα από τον διπλανό μας, να τον κερδίσουμε, να βγούμε ποιο μπροστά! Ακόμη και αν αυτό αφορά μία άθλια θέση στο λεωφορείο. Γιατί ρε γ…. γιατί!!! Δεν είναι θέμα νόμου ή τιμωρίας είναι η άθλια μίζερη καθημερινότητά μας. Η ανικανότητα μας να συνυπάρχουμε.
Τα ζώα το καταφέρνουν πολύ καλύτερα εμείς δε μπορούμε δεν είμαστε ικανοί.
Η ξεφτίλα μας συνεχίζεται … άκουσα από άλλο οδηγό λεωφορείου ότι κανείς δεν πήγε για μάρτυρας του συμβάντος! Αγέλη, όχι από λύκους αλλά από ποντίκια που φοβούνται και την σκιά τους. Μίζεροι, ταλαίπωροι, αδιάφοροι, τιποτένιοι κακομοίρηδες που πάντα μας φταίνε οι άλλοι, ικανοί να γίνουμε με τον τρόπο μας φονιάδες και τόσο απίστευτα δειλοί που δεν αντέχουμε ούτε την αλήθεια μας. Αυτός ο συρφετός από σκουπίδια που περπατάν και μιλάνε ονειρεύεται μία καλύτερη ζωή αλλά όχι για όλους… μονό για την πάρτη του….
Σκευτείτε την επόμενη φορά που θα μπείτε σε ένα λεωφορείο ή που θα περιμένετε σε μία ουρά…. Η ανθρωπιά, η αλληλεγγύη, η κοινωνικότητα ακόμη και η δημοκρατία ξεκινάει από πράγματα μικρά και ασήμαντα όπως η αναμονή ενός λεωφορείου.

Καλή σας ημέρα
Fisherman.