Επίσχεση εργασίας

Πριν από ένα χρόνο περίπου είχα γράψει σχετικά με μία κατά τα φαινόμενα πολύ καλή εξέλιξη στην καριέρα μου… Αλλαγή εργασίας. Το γεγονός αυτό δεν εξελίχθηκε όπως το περίμενα και τώρα ένα χρόνο μετά βρίσκομε πραγματικά εγκλωβισμένος σε μία κατάσταση που δεν έχω ξαναζήσει και δεν θέλω να ζήσει κανείς άλλος…
Αυτή τι στιγμή, 110 περίπου άτομα της εταιρίας που «εργάζομαι» έχουμε προχωρήσει επίσχεση εργασίας προσπαθώντας να κερδίσουμε τα δεδουλευμένα 2 μηνών καθώς και το δώρο των Χριστουγέννων. Συνολικά μου χρωστάνε γύρω στα 3.000 €, τα οποία εγώ προσωπικά τα έχω «ξεγράψει». Βρισκόμαστε λοιπόν ανάμεσα στην ανάγκη, το δικαίωμα και την όποια διοίκηση, να διαπραγματευόμαστε διάφορα πιθανά σενάρια για το πώς θα βγούμε από την κρίση…
Η συνεννόηση πολύ δύσκολη κυρίως μεταξύ μας γιατί όπως είθισται διάφοροι παρατρεχάμενοι «συνδικαλιστές» ξένοι προς την εταιρία ήδη δημιούργησαν διάφορους σκληρούς πυρήνες από ανθρώπους που δρουν ως άμορφο σύνολο με κίνητρο μόνο την αγανάκτησή τους καθιστούν την συζήτηση σχεδόν αδύνατη. Έχουμε λοιπόν δύο δεδομένα που δεν βοηθούν στην επίλυση του προβλήματος.
· Την κακή συμπεριφορά της διοίκησης επί σειρά μηνών
· Την ανυπαρξία οργανωμένου σωματείου και ως εκ τούτου την εκμετάλλευση του γεγονότος αυτού από διάφορους τυχάρπαστους «συνδικαλιστές»
Το γεγονός είναι ότι η κατάσταση είναι πολύ δύσκολη και ο εργαζόμενος είναι μονίμως εκτεθειμένος στις ορέξεις του εκάστοτε εργοδότη. Το μέλλον είναι απλά σκοτεινό και είμαι βέβαιος ότι θα βρεθώ χωρίς δουλειά είτε λυθεί το πρόβλημα είτε όχι…διότι κανείς δεν μου εγγυάται την παρουσία μου εδώ μετά την άρση της επίσχεσης…

ΥΓ Αν κάποιος έχει ακούσει κάτι για θέση εργασίας τεχνολόγου τροφίμων στη Θεσσαλονίκη ας γράψει κάνα σχόλιο …
Να ψάχνεις δουλειά με κάθε δυνατό τρόπο δεν είναι κακό …
Να μην δουλεύεις είναι…

Απολογισμός Έτους...

Πάει και το 2008...μας τελείωσε δεν έχει άλλο...
Τι να πεις για την χρονιά αυτή... Εγώ προσωπικά θέλω να φύγει όσο ποιο γρήγορα γίνεται! Το έτος 2008 για μένα ήταν επιεικώς μία σκέτη καταστροφή. Ας τα πάρουμε όμως απο την αρχή...
Ξεκίνησε με πολλές ελπίδες: Βρήκα καλύτερη δουλειά με περισσότερα λεφτά άρχισα να σκέφτομαι ότι επιτέλους τα χρόνια που ξεσκίστηκα στο διάβασμα και δούλευα από δω και κει απέδωσαν καρπούς.
Τα πράγματα δεν ήταν όμως έτσι η δουλεία πολύ οι υποχρεώσεις τεράστιες και εγώ μάλλον πολύ ειλικρινής για να μιλώ με στελέχη και Δ.Σ. Δεν το έχω πολύ απλά ...! Πέραν τούτου η εταιρία που εργάζομαι δεν πάει καθόλου καλά και εδώ και αρκετό καιρό καθυστερεί στις πληρωμές. Τόσο που ούτε μπορείς να δουλέψεις ούτε μπορείς να βάλεις άλλους να δουλέψουν για σένα...
Έτσι μόλις μετά έναν χρόνο, βρίσκομαι πάλι σε αναζήτηση εργασίας ...
Το όλο άγχος μου προκάλεσε και διάφορα προβλήματα υγείας όπως μία μικρή "τρύπα" στα γένια και ένα εν δυνάμει έλκος στο στομάχι.
Τα προβλήματα όμως δεν ήταν μόνο αυτά ...
Κατά τα μέσα της χρονιάς, ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας ενός δικού μου ανθρώπου με έκανε να ξαναβάλω σε σειρά τις προτεραιότητές μου.
Το τελευταίο που ήθελα να κάνω κατά την διάρκεια του έτους λοιπόν ήταν να Postάρω στο blog μου...
Να γράψω τι ...
Ο καιρός περνάει αμείλικτα, αυστηρά και δεν κοιτάει τι αφήνει πίσω του μην τον αφήνετε να φύγει ανεκμετάλλευτος. Παλέψτε τα όνειρά σας, κυνηγήστε τις μεγάλες θέσεις και τα γραφεία με θέα...
Μην ξεχνάτε όμως ποτέ ...! από πού ξεκινήσατε, πια είναι η βάση σας ...γιατί θα έρθει σίγουρα κάποια στιγμή που και αυτή θα τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Όσο για μένα ελπίζω το '09 να ... μου μπει καλύτερα από ότι το '08, και να βρώ μία άλλη δουλειά σύντομα γιατί αλλιώς θα με δείτε στα κανάλια...!

Καλή χρονιά σε όλους και πάνω από όλα ΉΣΥΧΟ το 2009 (αρκετές συγκινήσεις είχαμε)

Χριστούγεννα

Και όμως αν το δείτε ημερολογιακά ήρθαν τα Χριστούγεννα ...
Ποιος θα έλεγε οτι θα έφταναν τελικά. Στην αγορά της Θεσσαλονίκης ακόμη φτιάχνουν τις βιτρίνες απο τις τράπεζες και τα πολυκαταστήματα. Ο κόσμος κατέβηκε στο κέντρο αλλά δεν είδα (τουλάχιστον σήμερα που κατέβηκα) ιδιαίτερη κίνηση μέσα στα μαγαζιά. Ο κόσμος μάλλον "βολιδοσκοπεί" την κατάσταση αλλά που θα πάει ... θα μπει κάποια στιγμή μέσα.
Τώρα το πώς θα βγει είναι μια άλλη ιστορία. Είναι πάντως η τελευταία ευκαιρία της αγοράς αν δεν δουλέψει και τώρα ο κόσμος μετά τις γιορτές στις πορείες θα αυξηθεί με πολλούς ανέργους...
Άντε καλές γιορτές ΚΑΙ ΜΗ ΦΑΤΕ ΠΟΛΥ !!! ειδικά τα κορίτσια ! σας θέλουμε λεπτές...(χε χε χε)

Να μην αφήσουμε τη φλόγα να σβήσει!

Το είπα και στο προηγούμενο post που έκανα ότι αυτό που συνέβη είναι μία ακόμη ευκαιρία όπως τόσες ευκαιρίες που είχαμε στο παρελθόν να δούμε μία αλλαγή, κάτι που να μας δώσει μία ελπίδα για την συνέχεια. Τελικά πολλές από αυτές τις ευκαιρίες τις χάσαμε (για να μην πω όλες …) γιατί κάθε φορά το σύστημα κατάφερνε να «καταπιεί» ότι καινούριο έβγαινε στην επιφάνεια. Ίσως οι συνθήκες δεν ήταν κατάλληλες, ίσως οι άνθρωποι ήταν «λίγοι», δεν μπορώ να ξέρω παρά να κάνω υποθέσεις … Αυτή είναι ακόμη μία τέτοια ευκαιρία και δεν πρέπει να την αφήσουμε να χαθεί.
Δεν είναι ευχολόγιο αυτό που γράφω, είναι προτροπή για δράση, είναι προτροπή για να ψάξουμε να βρούμε όλοι ένα τρόπο να ακουστεί η φωνή όλων αυτών που διαφωνούν με την σαπίλα και την αδράνεια που ζούμε.
Αρκετά με το θρήνο και τα συγκινητικά αφιερώματα στον Αλέξη… Αν μείνουμε μόνο σε αυτό τότε το χάσαμε το παιχνίδι. Θα πούμε ένα φαρδύ - πλατύ «ζωή σε μας» και τέλος.
Πρέπει να κουνηθούμε, να ξυπνήσουμε, να ψάξουμε να βρούμε τρόπους να επικοινωνήσουμε με τα μέσα που διαθέτουμε … Έστω με τα 10 –20 άτομα που μας διαβάζουν ή διαβάζουμε εμείς! Τέρμα τα λουλουδάκια και το πένθος … Τίποτε δεν γυρίζει πίσω πόσο μάλλον μία ζωή…
Πρέπει να κάνουμε αυτή την ενέργεια πράξη!
Ψάξτε! βρείτε παιδιά που γράφουν και είναι κοντά στα γεγονότα, διδαχτείτε από αυτά που θα σας πουν ακούστε τα …

Να μην αφήσουμε τη φλόγα να σβήσει…