Προσεχώς...

Ξέρω ότι δεν έλειψα σε πολλούς...
Ξέρω όμως ότι κάποιοι ακόμη με θυμούνται
Κάθε μέρα που περνά σκέφτομαι ότι θέλω να γράψω αλλά...
Όχι ακόμη...
Αν θέλετε περιμένετε λίγο σε κάνα μήνα ίσως ...
Και έχω να πω πολλά...
Να ξέρετε η θάλασσα είναι μεγάλη, ερωτική και αδίστακτη
Στον αφρό της μπορεί να ζουν γοργόνες
Αλλά στο βυθό της κρύβει τα ποιο τρομακτικά θηρία
Πρέπει να την αγαπάς και να τη σέβεσαι
Έτσι όπως είναι η ζωή μας μια απέραντη θάλασσα ...
Με τα σκοτεινά της βάθη
Και τις ερωτικές πόθοκλειδοκατόρισες γοργόνες...

Fisherman

Εφαρμογές των νόμων της φυσικής και της φύσης…

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πόσο απλός είναι ο τρόπος λειτουργίας μίας κοινωνίας; Μάλλον όχι, γιατί πιστεύουμε γενικότερα ότι μία κοινωνία αποτελεί μία τεράστια κινούμενη εικόνα που το κάθε τι επηρεάζει το σύνολο και προκαλεί μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές.
Παρά τα παραπάνω όμως πιστεύω ότι η όλη πολυπλοκότητα αυτή, διέπεται από απλούς κανόνες που αποτελούν και τις βασικές αρχές λειτουργίας του όλου συστήματος. Για παράδειγμα, ο αποκλεισμός των … σκάρτων από τα κοινωνικά σύνολα όσο και αν δεν το δεχόμαστε είναι νόμος της φύσης, και όσο και να εξελιχθούμε θα συνεχίζουμε με τον ένα ή άλλο τρόπο να ψάχνουμε για τρόπους «διαχείρισης» τέτοιων περιπτώσεων.
Ένας ακόμη κανόνας είναι αυτός που επιβάλει την ανυπαρξία κενού σε ένα σύστημα. Τι εννοώ; Πολύ απλά όταν μία κοινωνική ομάδα αντίληψη, ιδέα, ρεύμα αδυνατεί να εξηγήσει – απαντήσει σε κάποιες ανάγκες της κοινωνίας τότε μία άλλη αντίληψη, ιδέα, ρεύμα θα σπεύσει να καλύψει το κενό.
Πρόσφατα παρατηρήσαμε την κάλυψη ενός τέτοιου κενού. Του κενού της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας. Όταν σε μία κοινωνία δημιουργείται τέτοιου είδους κενό τότε οι πρώτοι που θίγονται είναι αυτοί που ζουν στις παρυφές της. Αυτοί δεν συμφωνούν με αυτήν αλλά παρόλα αυτά είναι απαραίτητοι για την λειτουργία της, και για την ισορροπία τους συστήματος.
Το παρών σύστημα λοιπόν είναι ανίκανο να καλύψει τις αγωνίες και δίκιο των ανθρώπων αυτών και ως αποτέλεσμα αυτοί οδηγούνται σε ακόμη ποιο ακραίες θέσεις όπως αυτές που εκφράζονται μέσω των διαφόρων τρομοκρατικών οργανώσεων. Πρέπει να προσπαθήσουμε να ενσωματώσουμε όλη αυτή την διαφορετικότητα στον κοινωνικό ιστό … Δεν το κάνουμε…
Τώρα η ανικανότητα μας, η αδυναμία της πολιτικής να εκφράσει το σύνολο της κοινωνίας και των ρευμάτων που την αποτελούν, η διαφθορά και η απαξίωση των πολιτικών έχει μετατρέψει αυτό το κατά τα άλλα κοινωνικό φαινόμενο σε μείζον πρόβλημα.
Αυτό που αναρωτιέμαι είναι ως πότε θα θεωρούμε την διαφορετικότητα ως προσβολή για την κοινωνία μας και θα απωθούμε από το κοινωνικό σύνολο αυτούς που την εκφράζουν. Ίσως εάν τους ακούγαμε να καταφέρναμε να γίνουμε και εμείς καλύτεροι.

Μπλοκα Τέλος!

Μετά από διαπραγματεύσεις που θύμιζαν την αγορά του αλ χαλιλι... Τα μπλόκα μας τελείωσαν. Οι αγρότες θα πάρουν αυτά που θα παίρνανε έτσι και αλλιώς και το κέρδος τους ήταν ουσιαστικά ένα μικρό φιλοδώρημα...
Το παιχνίδι όμως που παίχτηκε δεν το πήρε κανείς χαμπάρι...
Ακούστε λοιπόν τι παίχτηκε στις πλάτες μας...
Υπήρχε προσυνεννόηση των δεξιών με τους αγρότες της Πελοποννήσου να βγουν και να κλείσουν τον ισθμό για 48 ώρες... Ο σκοπός ήταν ο εξής: Πρώτον να μην μείνουν απ' έξω από το φαγοπότι (και να δικαιολογήσουν στην κυβέρνηση ενίσχυση και για αυτούς...) και δεύτερον: Με την αποχώρησή τους να προκαλέσουν ρήγμα στα υπόλοιπα μπλόκα βγάζοντας στην επιφάνεια πάλι τους Κοκκινούλιδες και τα άλλα συναφή εδέσματα...Μπούτας και ΣΙΑ...
Το ευχάριστο είναι πάντως ότι για πρώτη φορά οι παραπάνω εργατοπατέρες φάγανε γερό πακέτο γιατί τουλάχιστον αρχικά δεν τους έδωσε κανείς σημασία ... δεν εξέφραζαν δηλαδή το κίνημα...
Είναι βέβαιο ότι θα αλλάξουν τα πράγματα στον συνδικαλισμό των αγροτών και μάλιστα πολύ γρήγορα... Γιατί, το τι ισχύει μέχρι τώρα είναι καθαρά ψηφοθηρικό και ψεύτικο.
Το επίσης ευχάριστο είναι η επίσημη στάση του ΠΑΣΟΚ που είπε υπεύθυνα ότι είναι κατά του είδους των κινητοποιήσεων. Στάση που αν μη τι άλλο δεν είναι ψηφοθηρική.
Το δυσάρεστο είναι ότι για άλλη μία φορά τα ΜΜΕ προσπαθούν να δείξουν ότι το ΠΑΣΟΚ δεν έχει άποψη και σαφή θέση...
Το ΠΑΣΟΚ έχει ως γνωστόν δύο κυβερνήσεις να αντιμετωπίσει, η μία είναι η Δεξιά λαίλαπα και η άλλη τα ΜΜΕ...

Ψάρεμα....

Καιρό είχα να γράψω για το ψάρεμα ...
(θα μου πεις καιρό είχα να γράψω γενικώς...)
Τέλος πάντων ...
Σαββάτο μεσημέρι, ψώνια τέλος, δουλειές τέλος, παρέα έτοιμη, δολώματα αγορασμένα, βενζίνη και φύγαμε!
Η παραλία εκεί όπου την άφησα ακόμη ποιο όμορφη. 40 με 50 λεπτά από το σπίτι καλή απόσταση. Είχε βρέξει πριν κάνα δυο μέρες και ήταν ακόμη ανταριασμένη (κατέβασε πολύ χώμα...) ότι πρέπει!. Στήνω τα καλάμια μου, δολώνω και ρίχνω.
Ουφ!!! Τώρα έφτασα !!! Τώρα ήρθε η ώρα να κάτσω και να ηρεμήσω λίγο.
Ένα μικρό διάλειμμα... να τα αφήσω όλα πίσω μου να τα ξεχάσω ... να ασχοληθώ με μένα λιγάκι. Η παρέα κάνει ο ίδιο, κάνει το κέφι της. Βυθίζομαι στον ήχο της θάλασσας στον κρύο αέρα του χειμώνα.
"Τι έγινε φιλαράκι τσιμπάει καθόλου;"
"Δεν ξέρω ακόμη τώρα ήρθα...", " Πριν κάνα μήνα πήρα κάνα δύο μουρμούρες 200αρες σήμερα δεν ξέρω..."
"Από γοφάρια;"
"Φιλαράκι δεν ξέρω, δεν πάω για γοφάρια"
Πάντοτε υπάρχει κάποιος που περάσει να ρωτήσει κάτι. Πάντοτε κάποιος θα σου χαμογελάσει περνώντας (τώρα μπορεί να σε κοροϊδεύει κιόλας αλλά τι πειράζει... κάνεις το κέφι σου).
Καφεδάκι σπαστό (εργολαβικό το λέω) και λίγη σοκολάτα (το μόνο φάρμακο για το κρύο).
Η ώρα περνάει ...
Ο Ήλιος πέφτει απέναντι πίσω από τον Όλυμπο... (σωστά μαντέψατε ... είμαι στο 1ο πόδι της Χαλκιδικής...). Πάνω του πυκνά σύννεφα αλλά αυτός κατάφερε να βρει ένα κενό ανάμεσα τους και να σπάσει λίγο την μουντάδα του χειμώνα.
Λίγο ακόμη θα κάτσω ... νυχτώνει και πήρα μόνο δυο μουρμούρια(δεν λέω ψέματα!).
Νιώθω πάλι οτι είμαι μοναδικός! Νιώθω ότι δεν ανήκω σ' αυτό το κόκκινο ποτάμι που κάθε πρωί ξεχύνεται στα εργοστάσια βρίζοντας την τύχη του. Ζω, αναπνέω, υπάρχω και μπορώ ακόμη να βρω τρόπους να "γεμίζω" τις μπαταρίες μου...