Τρίτη 11 Μαρτίου 2008

Στιγμές ...

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που νομίζουμε οτι θα τα χάσουμε όλα...
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή του κάθε ένα μας που νομίζουμε οτι όλα κρέμονται σε μία κλωστή, και οτι απο σε στιγμή σε στιγμή θα καταρρεύσει όλο αυτό που εμείς θεωρούμε κόσμος μας. Μία στιμγή που το βλέπεις να έρχεται ... Μία σκοτεινιά απο το βάθος του ορίζοντα που κάνει τα κύμμα τα να αφρίζουν τη θάλασσα σκοτεινή, να φουσκώνει θαρείς και είναι ζωντανή σα δράκος που λυσσομανάει αχόρταγα και προσπαθεί να σε καταπιεί να σε κατασπαράξει, να σε εξαφανίσει έτσι απλά αδιαφορώντας το πόσο σημαντικός νιώθεις ή νομίζεις οτι είσαι. Υπάρχουν στιγμές που ο ουρανός είναι τόσο βαρύς που δεν μπορείς να κρυφτείς πουθενά θα σε βρεί! θα σε τιμωρήσει! δεν θα σε συγχωρέσει όπως εσύ δεν συγχώρεσες κάποτε. Είναι στιγμές που τα όνειρά σου καταρρέουν δεν υπάρχουν πιά ... σκορπίσαν.
Είναι στιγμές που νιώθεις οτι θέλεις να γίνεις πάλι παιδί και να πείς "έλα μωρέ συγχώραμε δεν το ήθελα δώσε μου μία ευκαιρία... ακόμη" και ξέρεις ότι δεν θα την έχεις γιατί είχες στη ζωή σου αρκετές. Είναι στιγμές που το κύμα σε καταπίνει και η ζωή σου περνά μπροστά απο τα μάτια σου και σκέφτεσαι πότε έχεις κάνει ένα τόσο σοβαρό κακό για να το πληρώνεις τόσο ακριβά ... τόσο αμείλικτα
Και όταν το κύμα σε σκεπάζει και ο αχός χάνεται μέσα στο βουβό κύμα που σε στροβιλίζει ξέρεις πιά οτι, ότι ήταν να πάθεις το έπαθες ότι έκανες το πλήρωσες ... ακριβά ή φτηνά το πλήρωσες πάντως..
Και μετά κάπια στιγμή το μυαλό φεύγει απο την σάρκα σου που ακόμη ταλαιπωρείται από την οργή της τιμωρίας. Ανεβαίνει ψηλά ... κοιτάει την θάλασσα και το κορμί γίνεται μία ασήμαντη τελεία στο απέραντο γαλάζιο.
Και τότε βλέπεις οτι δεν είσαι μοναδικός...
Δεν είναι αυτή η μεγαλύτερη τιμωρία του κόσμου...
Κοιτάς και βλέπεις άλλους που περάσαν χειρότερα και τους βλέπεις να σηκώνονται...
Να στέκονται στα πόδια τους, να προσπαθούν ξανά...
Βλέπεις οτι το δικό σου "βουνό", ο Γολγοθάς σου δεν είναι ο μεγαλύτερος της γής
Απλά είναι η πιό μεγάλη δοκιμασία που είχες ποτέ
Και τότε ...
Μόλις το κύμα σε ξεβράζει στη αμμουδιά ματωμένο, μελανό απο τα χτυπήματα, τότε γυρνάς στο κορμί σου και με μιά κίνηση σφίγγεις τις γροθιές σου και σηκώνεσαι.
"'Οχι ρε ! δεν θα το βάλω κάτω ! δε θα με φάτε έτσι εύκολα εμένα...!"
Και το ξέρεις μέσα σου βαθιά οτι θα νικήσεις στο τέλος ότι δεν ήρθε το τέλος του κόσμου σου απλά σκόνταψες και αυτό σε βοήθησε να κάνεις δυο βήματα παραπάνω μπροστά!
Το ξέρεις οτι θα κερδίσεις. Οτι αυτό που έζησες ή ζείς δεν είναι η πρώτη ή η τελευταία φορά που θα το δείς να γίνετε είτε σε εσένα είτε σε κάποιον άλλο.
Να παλεύεις πάντα! και ας ξέρεις οτι θα χάσεις!
Να παλεύεις γιατί πάντοτε κερδίζεις πολλά όταν δεν παραδίνεσαι!
Να προσπαθείς να σηκώνεσαι πάντοτε οταν η τύχη σε χτυπάει ξανά και ξανά!
Να ορμάς στον εχθρό σου ακόμη και όταν τα όπλα σου έχουν πιά χαλάσει!
Να του ορμάς με τα νύχια...
Με τα δόντια...
Αφιερωμένο σε σ'αυτόν που έμαθε να έχει καπετάνιο τ' ονειρό του.

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2008

Πολιτικό Σχόλιο…

Όλοι παρακολουθούμε τον τελευταίο καιρό την άνοδο του Συνασπισμού της αριστεράς και άλλοτε με σιγουριά για τις δικές μας θέσεις, άλλοτε με ανησυχία σχολιάζουμε το τα εκάστοτε γεγονότα που φέρνουν το συγκεκριμένο ζήτημα στην επιφάνεια.
Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε μία συντονισμένη προσπάθεια προβολής το προέδρου κ. Τσιπρα ο οποίος εμφανίζεται σε κάθε εκδήλωση και διαμαρτυρία που υπάρχει. Ο σκοπός του φυσικά δεν είναι άλλος από το να προβληθεί σαν το παιδί του λαού τον απλό καθημερινό αγωνιστή που είναι νέος μεν αλλά έχει άποψη και ικανότητα να ηγηθεί κάποια στιγμή (πραγματικά εννοώ) μίας παράταξης.
Το ΠΑΣΟΚ από την άλλη δεν λέει να ξεκολλήσει από το τέλμα των τελευταίων ετών φαντάζει κουρασμένο, ακόμη βρόμικο και συντεχνιακό. Με φατριές και ομαδάρχες που κάνουν αυτό που θέλουν αυτοί. Η ηγεσία περιμένει το συνέδριο για να ορθοποδήσει. Αδύνατο λέω εγώ. Τα συνέδρια δεν ήταν ποτέ και δεν θα είναι ποτέ τίποτε άλλο από ένα σύνολο από μικρές συμφωνίες μεταξύ των φατριών έτσι ώστε να συνεχίζει να υπάρχει μία ενιαία γραμμή σε ένα κόμμα.
Το κλήμα συνεχίζει να είναι πολύ βαρύ και στις τοπικές κοινωνίες. Άκουσα πρόσφατα ότι η εποχή αυτή θυμίζει την εποχή που διαλύθηκε η Ένωση Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου. Δεν είναι και μακριά από την αλήθεια τέτοια σενάρια. Το ΠΑΣΟΚ μοιάζει κουρασμένο να ανίκανο να αντιδράσει. Αποτελεί ένα κομμάτι της διεφθαρμένης εξουσίας και όχι την λύση (όπως παλιότερα). Η πολιτική ζωή μας μοιάζει με ταινία γυρισμένη σε φυλακή όπου κουμάντο κάνει ο δεσμοφύλακας (ΝΔ) και ο μοναδικός αντίπαλός του (ΠΑΣΟΚ) που θα μπορούσε να προκαλέσει ανταρσία, είναι πολύ γέρος και απογοητευμένος για να εμπνεύσει.
Στο σημείο αυτό έρχεται το ρεύμα του Συνασπισμού όπου κατά τα φαινόμενα φαίνεται να αποσπά ένα σοβαρό κομμάτι του κεντροαριστερού κόσμου. Είναι δεδομένο ότι η στροφή του κόσμου προς το κόμμα του συνασπισμού οφείλεται κυρίως στην δυσαρέσκειά του. Τα πράγματα όμως μπορεί εξελιχθούν πολύ αρνητικά για το ΠΑΣΟΚ αν ο Συνασπισμός αρχίζει να «κατεβάζει» προτάσεις και προγράμματα. Τότε τα πράγματα θα αλλάξουν γιατί το ποσοστό που απέσπασε από το κέντρο ο ΣΥΝ δεν θα ξαναγυρίσει πίσω για πλέον θα έχει αποκτήσει επιχειρήματα για να στηρίξει την στάση του και επιλογή του.
Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται εγκλωβισμένο ανάμεσα στην λάθος επιλογή πολιτικής γραμμής των τελευταίων χρόνων και στις αριστερές του καταβολές που δεν μπορεί ούτε να αρνηθεί αλλά ούτε και να επιτεθεί. Το αδιέξοδο είναι μάλλον μεγάλο και η αλλαγή πλεύσης όσο περνάει ο χρόνος δύσκολη.

Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου 2008

Σημαντικά πράγματα στην ζωή που ξεχνάμε!

Υπάρχουν πράγματα στην ζωή που είναι σημαντικά!
Υπάρχουν και πράγματα που είναι τόσο πολύ σπουδαία που πολλές φορές τα ξεχνάμε.
Κάποιοι άνθρωποι αυτά δεν τα έχουν...
Η ζωή ας πούμε... η καθημερινότητα όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε ... για κάποιους δεν υπάρχει. Άκουσα για ένα blog στην τηλεόραση σήμερα το βράδυ και θέλω να σας βάλω στο τριπάκι να σκεφτούμε όλοι μαζί αν μπορούμε να κάνουμε κάτι.
Το blog είναι εδώ καθώς επίσης και δεξιά στα link μου.
Αν το blogging είναι η ελεύθερη έκφραση και δράση του ανώνυμου απλού ανθρώπου είναι μία ακόμη ευκαιρία να το αποδείξουμε

There are things in life that make her important. There are things in life so important that we tend to forget !!!
These things are not common for every body...
For example every day's life is not common for everybody. I heard about a blog today and want to force you (in some way) to think wat can we do for them.
Ι have a link added on my blog so you can visit and read it yourself...
If blogging represents the free expression and action of simple-mind ... anonymous people, here is a chance to prove it

ΥΓ Συγνώμη αν η μετάφραση είναι χάλια ...! Την έκανα στο "πόδι"...

Τετάρτη 27 Φεβρουαρίου 2008

TV vs Bloggers

Βρε πως τα φέρνει η τύχη καμιά φορά και συμβαίνουν και πράγματα περίεργα στην κοινωνία την άδικη βρε παιδί μου. Το ψάχνανε καιρό να τον βρούν τον κακό της υπόθεσης και τον βρήκαν! PRESS – GR ! σου λέει τυπάκος περίεργος και κατ’ εμέ δυσφήμηση για όλους τους blogάδες… Το να βρίζεις και να συκοφαντείς είναι κακό! Ότι πείς πρέπει να έχεις αποδείξεις … όχι χαζά χαμένα που λένε … Ο τυπάκος έλεγε ότι του ερχόταν στο κεφάλι ή ότι άκουγε σαν φήμη από εδώ και εκεί και το έγραφε! Μας έχει κάνει όλους ζημιά και μάλιστα μεγάλη. Όχι γιατί το επιδίωξε αυτός αλλά γιατί το εκμεταλλεύτηκαν τα κανάλια.
Τι εννοώ τώρα μ’ αυτό που λέω θα μου πείτε…
Είναι απλό! Δώσαν βήμα (παράθυρο) σε έναν περίεργο τύπο για να εκπροσωπήσουν όλους εμάς! Βρήκαν λοιπόν τον «τρελό του χωριού» κατά τα δικά τους δεδομένα και ξεφτιλίζουν όλους εμάς! Στο ντούκου πέρασε η συγκέντρωση για τις φωτιές! Στο ντούκου πέρασε η ιστορία με το παλικάρι που το χτύπησε αυτοκίνητο! Όλα στον αέρα!
Τον βγάζουν στα παράθυρα μόνο και μόνο για να απαξιώσουν ένα κίνημα που αρχίζει να απειλεί το μονοπώλιο τους! Μας βάζουν όλους στο ίδιο σακί! Δεν χωράμε στο κάτω κάτω!
Τώρα όλοι φοβούνται να γράψουν καθαρά για να μην τρέχουν στα δικαστήρια…
Ξέρετε όμως κάτι;;;;
Η αρνητική κριτική από ανθρώπους τόσο διεφθαρμένους όσο αυτοί της τηλεόρασης τελικά θα το δείτε … θα μας κάνει καλό!!!